
فیلم/ شجریان؛ صدایی که جریان دارد
حالا شش سال از خاموشی استاد شجریان میگذرد؛ اما مگر صدا خاموش میشود، وقتی در جان مردمی ریشه دوانده باشد؟

حالا شش سال از خاموشی استاد شجریان میگذرد؛ اما مگر صدا خاموش میشود، وقتی در جان مردمی ریشه دوانده باشد؟

جای بسی خرسندی است که یک بار دیگر ثابت میشود که خورشید برای بازآمدن است که میرود و این رفتنهای کوتاه مدت و باز آمدن، خبر از ماندگاری و انس و همدلی ملی میدهد. کدام همدلی بهتر، و شادمانهتر از اینکه «گلستان هزار باغ ایران ما» بینغمه داوودی مرغ سحر نماند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان امسال نسبت به سالهای گذشته تحولات مختلفی داشته و توجه جدیتر به داوری کودکان و نوجوانان، حضور خبرنگاران کودک و نوجوان، توجه به هوش مصنوعی و همچنین توجه به حوزه مستند از جمله نقاط قابل توجه این دوره است.

پلیس در سینمای ایران سالها چهرهای تقریباً آشنا و تکرارشونده داشت؛ مردی جدی، مقتدر، کمحرف و مسلط که معمولاً در بزنگاه داستان وارد میشد، معما را حل میکرد، مجرم را به دام میانداخت و نظم را به جهان قصه بازمیگرداند.

«سرزمین خاموش»، عنوان نمایشگاه فرشاد آلخمیس در گالری ثالث است. از نگاه مخاطب تابلوهای نقاشی این هنرمند این را القا میکند که آثار روایتی از همزیستی مسالمتآمیز معماری کهن ایرانی و طبیعت کویری است.

هاجون چانگ (Ha-Joon Chang)، استاد اقتصاد در دانشگاه SOAS لندن و اقتصاددان توسعه کرهای است که به سنت اقتصاد نهادی، اقتصاد سیاسی و اقتصاد تکاملی نزدیک است و از نمایندگان مهم جریانهای آلترناتیو محسوب میشود، با نقد نسخههای نئولیبرال و اجماع واشنگتنی، بر نقش دولت، سیاست صنعتی و تجربه تاریخی کشورهای توسعهیافته در فرایند توسعه تأکید میکند.

«شعلههای سرکش تاریکی» پس از سالها دوباره روی صحنه آمده است؛ نمایشی که برای ناهید مسلمی و کاظم هژیرآزاد تنها یک تجربه تازه نیست، بلکه یادآور اجرایی است که نزدیک به چهار دهه پیش، در آستانه اجرا متوقف شد.

میانسالی برای بسیاری از ما تنها یک مقطع سنی در امتداد جوانی و پیش از سالمندی است، اما از منظری فلسفی، این دوره مرحلهای از «بازاندیشی در شیوه زیستن» است؛ دورهای که در آن پرسشهایی درباره کیفیت زندگی، نسبت انسان با لذت، معنا، دیگران و ارزشهای زندگی با صراحت بیشتری مطرح میشود.

«بزرگ بود و از اهالی امروز و با تمام افقهای باز نسبت داشت.» سهراب سپهری در روزگاری از «حوضچه اکنون» و «صدای پای آب» شعر گفت که جامعه در تلاطم سیاسی و اجتماعی قرار داشت. او شاعری عارف و شیفته طبیعت بود و پیوند طبیعت با معنویت را به خوبی میدانست؛ شاعری که جهان را نه از دریچه جریانهای سیاسی، بلکه از پنجره عرفان و مشاهده میدید. در این میان شاعرانی که سهراب را الگوی خود میدانستند این سهیل محمودی بود نگاه عمیقتری به اندیشههای سهراب داشت،

امروز ، بارگاه شمس تبریزی در خوی پس از سالها انتظار و اجرای مراحل مختلف بازسازی و تکمیل، گشایش مییابد؛ رویدادی که میتواند فراتر از یک اتفاق عمرانی و شهری، نقطه عطفی در معرفی جایگاه خوی در فرهنگ شمس و مولانا باشد.

به مناسبت «روز تهران»، با احمد مسجدجامعی، قائم مقام مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، درباره تاریخ، هویت و حافظه جمعی پایتخت گفتوگو کردیم؛ شهری که فراتر از کارکرد اداری و سیاسی خود، تاریخی چندلایه و فرهنگی متنوع دارد.

۱۵ مهر امسال نود وهشتمین زادروز سهراب سپهری شاعر و نقاشی است که نگاهش به طبیعت و بازتاب آن در شعر و نقاشی، دریچهای تازه به سوی جهان هنر گشود. دلبستگی سپهری به مشرقزمین و تأثیر سفرهای او به کشورهایی چون چین، ژاپن و هند، در اشعارش به وضوح مشهود است.

به مناسبت «روز تهران»، با احمد مسجدجامعی، قائم مقام مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، درباره تاریخ، هویت و حافظه جمعی پایتخت گفتوگو کردیم؛ شهری که فراتر از کارکرد اداری و سیاسی خود، تاریخی چندلایه و فرهنگی متنوع دارد.

سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان از یازدهم مهرماه در اصفهان آغاز شده و در سه روز اول، علاوه بر نمایش آثار ایرانی و بینالمللی، شاهد حضور پررنگ کودکان و نوجوانان در مقام داور، برگزاری نشستهای تخصصی و رسانهای و اجرای برنامههای متعدد شهری بوده است.

احمد مسجد جامعی گفت:نسل جدید دیگر الگوی مشخص و حاضر ندارد. ممکن است اگر از آنها بپرسید، نام کوروش یا امیرکبیر را مطرح کنند، اما در میان شخصیتهای موجود، کمتر کسی را میتوان یافت که درصد قابلتوجهی از این نسل، او را الگوی خود بداند.

ترجمه و تفسیر اشعار ویلیام شکسپیر، شاعر و نمایشنامهنویس شهیر قرن هفدهمی انگلیسی، برای امید طبیبزاده صرفاً یک کار دانشگاهی نیست؛ پروژهای ادبی و پژوهشی است که از سال ۱۳۹۶ آغاز شده و در کتابهایی چون «ققنوس و قمری/ شکایت عاشق»، «ونوس و آدونیس و تجاوز به لوکرس» و «غزلوارهها» ادامه یافته.

رونمایی از تندیس «جایزه ویژه میناب» در سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، صرفاً معرفی یک نشان تازه برای تقدیر از آثار سینمایی نیست؛ بلکه تلاشی است برای تبدیل یک رویداد تلخ به یک نشانه فرهنگی و هنری. این جایزه که به یاد کودکان شهید مدرسه «شجره طیبه» میناب و با محوریت موضوع «کودکان و آسیبهای ناشی از جنگ» طراحی شده، قرار است از آثاری در قالب فیلم بلند، پویانمایی، کوتاه، مستند و تولیدات مبتنی بر هوش مصنوعی تقدیر کند.

سایه محدودیتهای جدید بر صنعت هوانوردی ایران، تنها شبکه پروازی کشور را تحتالشعاع قرار نداده، بلکه «گردشگری» را بهعنوان یکی از پیشرانهای اقتصادی، با چالشی ساختاری مواجه کرده است. در شرایطی که محدودیتهای خارجی، دسترسی به بازارهای جهانی را دشوارتر از همیشه کرده، فعالان و مسئولان این حوزه در تکاپوی یافتن راهکارهای جایگزین -از ایجاد شبکههای ترددی مرزی و حملونقل ترکیبی گرفته تا اصلاح فوری سیاستهای مالیاتی داخلی- هستند تا از توقف کامل جریان ورود گردشگر و خروج متخصصان این صنعت پیش از بازگشت به شرایط عادی، جلوگیری کنند.

میان سیاستگذاریهای کلان و آنچه در کف جادههای جنوب میگذرد، درهای عمیق از نادیدهگرفتن وجود دارد. ایده «اسکورت» درست بر لبه همین دره و از دل یک گزارش میدانی روزنامهنگارانه در زمستان ۹۶ متولد شد؛ روایتی مستند از زنانی در بوشهر که فقر و بنبست معیشت، آنها را به شبکه پرخطر «شوتیگری» کشانده بود.

کار شاعران گاه آنچنان درآمیخته با احساس فهم میشود و مخاطب را در میانه زیباییشناسی ادبی غرق میکند که کمتر به وجوه دیگر این آثار توجه میشود. حال آنکه برای زندگی انسان ایرانی در طول تاریخی که همواره آمیخته با شعر بوده است، چنین غفلتی به نوعی غفلت از تاریخ نیز خواهد بود.