عبدالکریم سروش در نشست اخیر خود با بررسی اندیشه‌های تامس نیگل، این فیلسوف آمریکایی را اندیشمندی «باریک‌بین» دانست که به حوزه‌های کمتر آزموده شده ورود می‌کند. در این گزارش، نگاهی به دیدگاه سروش درباره تلقی نیگل از پیوستگی جهان طبیعی و اختیار انسانی داریم.
مارکوپولو در توصیف ایرانیان گفته بود: «مردمانی که به زبان شعر سخن می‌گویند و بر فرش‌های نفیس پا می‌نهند.» احمد مسجدجامعی در یادداشتی به مناسبت روز شعر و ادب فارسی، که در صفحه فرهنگی روزنامه ایران منتشر شد، با بازخوانی این تصویر، شعر را نه یک کالا در کتابخانه‌ها، بلکه روایتی از زندگی روزمره ایرانیان می‌داند که در شادی، سوگ و حماسه همراه مردم بوده و هست.
احمد مسجدجامعی با انتشار یادداشتی در روزنامه ایران روز ملی شعر و ادب فارسی را گرامی داشت. در ادامه گزیده ای از یادداشت مسجد جامعی را پیرامون قدرت نرم زبان فارسی می‌خوانید.
عبدالکریم سروش در نشست نقد و بررسی اندیشه‌های تامس نیگل، با تمرکز بر نسبت اخلاق و معرفت گفت همان‌گونه که گزاره‌های علوم طبیعی زمانی به معرفت انسانی تبدیل می‌شوند که دلایل آنها بتواند عقل را قانع کند، احکام اخلاقی نیز از فرآیند استدلال و اقناع عقلانی جدا نیستند. »
جمله‌ای مشهور را به مارکوپولو، جهانگرد مشهور ونیزی که از یزد و کرمان و جیرفت و هرمز و همچنین تبریز، جهان‌شهر آن روزگار، دیدن کرد، نسبت داده‌اند.
کتاب «عشق غریبه‌ها» نوشته نایل‌گرین روایتی جذاب و عمیق از یک رویداد تاریخی است: اعزام پنج محصل ایرانی به انگلستان، به همت عباس میرزا. همان‌طور که نویسنده در مقدمه کتاب تصریح می‌کند، این اثر به مفاهیم انتزاعی و کلیشه‌ای نمی‌پردازد؛ بلکه درباره آدم‌های واقعی است که در کنار یکدیگر، شانه به شانه و حتی در مقام دوست زندگی می‌کردند.
در دومین میزگرد تخصصی همایش ملی «حکمرانی و تنظیم‌گری فضای مجازی» که با موضوع «آینده حکمرانی و تنظیم‌گری فضای مجازی در ایران؛ امکان‌ها و پیشران‌ها» در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار شد، دکتر عزیزنجف‌پور، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی، از زاویه‌ای متفاوت به مسأله تنظیم‌گری فضای مجازی پرداخت. او معتقد است مسأله حکمرانی فضای مجازی در ایران فقط مسأله تنظیم رابطه دولت و سکوها نیست؛ مسأله مهم‌تر، غیبت مردم از فرآیند حکمرانی این فضاست.
در نشست نقد و بررسی اندیشه‌های تامس نیگل که به همت حلقه «دیدگاه نو» برگزار شد، عبدالکریم سروش یکی از سخنرانان این هم‌اندیشی بود که بحث خود را بر یکی از مسائل مهم فلسفه اخلاق متمرکز کرد: نسبت «واقعیت اخلاقی» با عقلانیت و معرفت انسانی. سروش، این پرسش را پیش کشید که احکام اخلاقی چگونه می‌توانند به معرفت انسانی تبدیل شوند و چه نسبتی میان «دلیل» و «اقناع عقلانی» وجود دارد.
اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم ۱۰۰ در سه بخش ملی، بین الملل و بخش حمایت از تولید مشخص شدند.
دیدار رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی و جمعی از مدیران سینمایی با جمشید هاشم‌پور به بهانه روز ملی سینما، فراتر از یک دیدار رسمی با یک بازیگر پیشکسوت بود.
طبیعت یکی از قدیمی‌ترین موضوعات تاریخ نقاشی است؛ اما شاید دقیقاً به همین دلیل، نقاشی طبیعت در روزگار ما بیش از هر زمان دیگری نیازمند توضیح باشد.
جهان داستان‌نویسی خورخه لوئیس بورخس شباهت عجیبی به یک شهر پرپیچ و خم، آیینه‌کاری شده و بی‌پایان دارد؛ جایی که هر دری را باز می‌کنی به راهرویی دیگر می‌رسی و هر تصویری در آیینه‌ای دیگر تکثیر می‌شود.
رمان «صد سال تنهایی» اثر گابریل گارسیا مارکز، تنها یک شاهکار ادبی نیست؛ پدیده‌ای است که نقشه ادبیات جهان را در قرن بیستم تغییر داد.
وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در جریان بازدید از قلعه تاریخی «بختک» لیلان، ضمن تاکید بر لزوم اتخاذ رویکرد علمی در واکاوی تاریخ این منطقه، تصریح کرد: لیلان یک تمدن است و باید با تکیه بر منطق علمی، تقویت زیرساخت‌های حفاظتی و گردشگری، این منطقه را از یک معبر به مقصد گردشگری تبدیل کنیم.
برخی کتاب‌ها با صدای بلند واکنش می‌طلبند؛ دوست داشتن یا دوست نداشتن. «خوکچه بادنما» اما از آن دسته کتاب‌هایی است که به جای واکنش سریع، مکث تولید می‌کند.
در دنیای داستانی احمد آرام، دلهره یک انتخاب نیست؛ ردپایی غیرقابل انکار از حضور یک میراث است. او سال‌هاست بوم فرهنگی جنوب را در آثارش کاویده؛ چه در فضای سوررئال رمان «شبی که انتو با درد خویش آشنا شد» و چه در اتمسفر وهم‌آلود رمان‌های «باغ استخوان‌های نمور»، «حلزون‌های پسر» و مجموعه داستان‌هایی چون «آنها چه کسانی بودند». آرام که از میان بوشهری مملو از ضرب‌المثل و روایت‌های شفاهی برخاسته، حالا در مجموعه داستان تازه «خوکچه بادنما» که انتشارات نیماژ آن را منتشر کرده، مرز میان واقعیت و خیال را به شکلی دلهره‌آور می‌خراشد.
توسعه زیرساخت‌های نمایش در کشور در شرایطی دنبال می‌شود که سینمای ایران همزمان با دو مسأله مهم مواجه است؛ از یک سو، بخش قابل توجهی از شهرها و مناطق کشور همچنان از دسترسی مناسب به سالن سینمای فعال و استاندارد محروم‌اند و از سوی دیگر، افزایش هزینه ساخت و تجهیز، رشد قیمت تجهیزات، طولانی شدن دوره بازگشت سرمایه و کاهش درآمد سالن‌ها، سرمایه‌گذاری در این حوزه را برای بخش خصوصی دشوار کرده است.
مستند «نازا» که به روایت‌هایی از عملکرد ارتش اسرائیل در جنگ غزه می‌پردازد، پس از کسب جایزه ویژه هیأت داوران جشنواره فیلم ونیز، به یکی از جنجالی‌ترین آثار سینمایی در اسرائیل تبدیل شده است. این فیلم ساخته یووال آبراهام و راشل سور، دو فیلمساز اسرائیلی است و بنا بر گزارش‌های منتشرشده، با واکنش شدید مقام‌های سیاسی و نظامی اسرائیل روبه‌رو شده است.
مرکز رسانه و روابط عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی در پی حواشی اخیر جشنواره فیلم ونیز با صدور بیانیه‌ای، ضمن انتقاد از اظهارات و رفتارهای صورت‌گرفته و آنچه «ارائه روایت یک‌سویه از جامعه» خواند، بر ضرورت «حضور مقتدرانه، عزتمندانه و روایت‌گری شایسته از هویت و واقعیت‌های ایران در عرصه‌های بین‌المللی» تأکید کرد.
نمایش «کمدی بدنام» به نویسندگی و کارگردانی علی اصغری و تهیه‌کنندگی مشترک علیرضا گیلوری و میلاد اسکندری از دوازده مهر ۱۴۰۵ در تماشاخانه استاد جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه می‌رود.