کار شاعران گاه آن‌چنان درآمیخته با احساس فهم می‌شود و مخاطب را در میانه زیبایی‌شناسی ادبی غرق می‌کند که کمتر به وجوه دیگر این آثار توجه می‌شود. حال آنکه برای زندگی انسان ایرانی در طول تاریخی که همواره آمیخته با شعر بوده است، چنین غفلتی به نوعی غفلت از تاریخ نیز خواهد بود.
ارکستر سازهای ایرانی به سرپرستی پوریا شیوافرد و با آواز مجتبی عسگری، در ادامه برنامه‌های هنری هفته فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در روسیه، در شهر آستراخان این کشور روی صحنه رفت و با اجرای قطعاتی در دستگاه سه‌گاه، بخشی از ظرفیت موسیقی دستگاهی و سازهای اصیل ایرانی را برای مخاطبان این شهر به اجرا گذاشت؛ اجرایی که با استقبال و تشویق گرم تماشاگران همراه شد.
در مسائل اجتماعی، یک راه‌حل منفرد و تک‌بعدی نمی‌تواند پاسخگوی مسائل پیچیده و چندلایه باشد. بنابراین، صرف در اختیار داشتن دانش و اطلاعات بیشتر، به معنای توانایی حل مسائل جامعه نیست؛ مهم‌تر از آن، توانایی ما در فهم دقیق مشکل، طرح پرسش‌های تازه و به‌کارگیری دانش است.
جلیل رسولی را نمی‌توان صرفاً در محدوده خوشنویسی یا نقاشی‌خط تعریف کرد. فعالیت حرفه‌ای او از اوایل دهه ۱۳۵۰ آغاز شد و در بیش از پنج دهه، مسیری پرفرازونشیب را پشت سر گذاشت.
پیش از قرن شانزدهم میلادی به‌جز ساکنین سواحل جنوبی دریای سرخ، یعنی یمن و حبشه (اتیوپی) کمتر کسی در جهان طعم قهوه را چشیده بود. نخستین‌بار در یمن در قرن پانزدهم میلادی بود که دانه‌های قهوه را که از درختچه‌هایی در کوهستان‌های جنوب حبشه می‌چیدند، بریان کردند و با آب جوش آمیختند.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با حضور در منزل نجفقلی حبیبی پژوهشگر فلسفه اسلامی و عضو هیات امنای سازمان اسناد و کتابخانه ملی با او دیدار و گفت وگو کرد.
یکی از معروف‌ترین زندان‌های ایران دیگر وجود ندارد؛ زندان رجایی‌شهر تخریب شد. جای که برای مخاطبان تلویزیون و شبکه نمایش خانگی، یک معنای دیگر هم دارد؛چون بخشی از داستان سریال «وحشی» و شخصیت داوود اشرف با فضای همین زندان گره خورده است.
بابک رضایی، مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در گفت‌وگو با «ایران» درباره حمایت و اقدامات انجام شده دفتر موسیقی از ثبت و ضبط آثار بزرگان موسیقی نواحی بیان کرد:«استاد شیرمحمد اسپندار طی سالیان گذشته، در دوره‌ای که در اوج فعالیت، نشاط و پویایی بود و با بیماری و کسالت مواجه نبود، در جشنواره‌های مختلف موسیقی نواحی، جشنواره موسیقی فجر و همچنین جشنواره‌های بین‌المللی حضور داشته و آثار ایشان نیز در ادوار مختلف ضبط و منتشر شده است.
کلمات قدرت عجیبی دارند؛ می‌توانند همانند دیوارهای یک زندان محدودمان کنند یا دریچه‌ای باشند که راه رسیدن به رهایی و آرامش را نشان‌مان دهند. گاهی در زندگی با جملاتی روبه‌رو شده‌ایم که دیگران درباره‌مان گفته‌اند، قضاوت شده‌ایم یا خودمان به آنها باور پیدا کردیم؛ جملاتی که گاهی سال‌ها در ذهن‌مان باقی می‌مانند و حتی مسیر زندگی‌مان را هم تغییر می‌دهند.
از بین کتاب‌هایی که در سال‌های ترجمه با آنها روبه‌رو شده‌ام، رمان «حکم» اثر لوئیز اردریک خیلی زود من را به خودش جذب کرد؛ اثری که ابتدا با داستانی درباره یک کتابفروشی، یک زن، یک روح و مجموعه‌ای از کتاب‌ها آغاز می‌شود، اما خیلی زود مشخص می‌شود قرار نیست با داستانی درباره ارواح روبه‌رو شویم.
موسیقی اقوام ایران ریشه‌ای دیرینه در فرهنگ و تاریخ این سرزمین دارد؛ هنری که در گوشه‌گوشه ایران جریان دارد و آواها و نغمه‌های اصیل آن از خراسان شمالی و زاگرس تا بوشهر، بندرعباس و سیستان و بلوچستان طنین‌انداز است.
دانشجو باید از خانواده اشراف باشه!» اطلاعات جالبی از نظامیان واجد شرایط در دوره ساسانیان در قسمت هفتم سریال کارآگاه علوی.
احمد ضابطی‌جهرمی پس از بیش از پنج دهه فعالیت در سینما، آموزش و پژوهش، ششمین «نشان عالی خورشید» را دریافت کرد؛ نشانی که این بار نه صرفاً برای مجموعه‌ای از فیلم‌ها یا کتاب‌ها، بلکه برای کارنامه‌ای اهدا شد که بخش مهمی از آن در کلاس درس، پژوهش و تلاش برای تبیین زبان و ماهیت سینمای مستند شکل گرفته است.
جهان در حال تغییر است و بسیاری از مفاهیمی که با آنها زندگی و سیاست معاصر را توضیح می‌دادیم، دیگر به سادگی گذشته کار نمی‌کنند.
تصویر و صدا زمانی از معتبرترین نشانه‌های وقوع یک رویداد به شمار می‌آمدند؛ اگر فیلمی از سخنرانی یک سیاستمدار یا صدای ضبط‌شده‌ای از یک شخصیت مشهور منتشر می‌شد، بسیاری آن را شاهدی کافی برای اثبات ماجرا می‌دانستند.
هفته فرهنگی ایران در روسیه تمام شد، اما سؤال اصلی تازه شروع می‌شود. اینکه از این هفته چه چیزی قرار است باقی بماند؟ روزهای فرهنگی ایران در روسیه، فارغ از حاشیه‌های معمول چنین رویدادهایی، فرصتی بود برای آنکه بخشی از فرهنگ و هنر ایران در چند شهر روسیه به نمایش گذاشته شود؛ از موسیقی و سینما و هنرهای تجسمی تا ادبیات و میراث فرهنگی.
گاه در خلال کلاس‌ها و کارگاه‌ها و گاه در پنل‌های خبرگی محیط‌های اندیشه‌ورزی چون خانه اندیشه‌ورزان، معاونت علمی ریاست‌جمهوری، مرکز پژوهش‌های مجلس، شورای سیاست‌گذاری صداوسیما، پژوهشکده سیاست‌گذاری شریف، اندیشکده برند ملی ایران، اندیشکده ایران آینده و مرکز ملی فضای مجازی، هنگامی که سخن از آینده‌پژوهی رسانه به میان می‌آید، با پرسشی مستقیم مواجه شده‌ام؛ پرسشی که هر بار مرا به تأملی عمیق‌تر درباره آینده وامی‌دارد: آینده رسانه چه خواهد شد؟
روابط ایران و روسیه، رابطه‌ای صرفاً میان دو دولت همسایه نیست. پشتوانه این روابط، تاریخی طولانی از تماس، گفت‌وگو، رفت‌وآمد، تجارت، دانش، ادبیات و شناخت متقابل دو ملت است. در این میان، فرهنگ طبیعی‌ترین و ماندگارترین زبان گفت‌وگو میان ایرانیان و روس‌هاست؛ زبانی که پیش از به کارگیری از سوی سیاستمداران، شاعران، نویسندگان، هنرمندان، اندیشمندان و مردم دو سرزمین از طریق آن با یکدیگر سخن گفته‌اند.
جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران، اهم رشته‌های هنرهای تجسمی را دربرمی‌گیرد و چون از سراسر کشور هنرجو-هنرمند برای کارگاه‌های جشنواره پذیرفته می‌شود، واجد صفت ملی به معنای واقعی کلمه است. انتخاب هنرجویان ۱۸ تا ۲۵ ساله از همه استان‌های کشور که با پارامترهای مختلف مانند خلاقیت و توانایی هنری، فهم درست از هنرهای تجسمی، اجرای نسبتاً ماهرانه و از همه مهم‌تر زیست در فضای هنری انتخاب می‌شوند، جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران را به جشنواره‌ای سراسری و فرآیندمحور بدل کرده است.
شرلی جکسون پیش از اینکه یک نویسنده جوان و کوشا باشد، مادر چهار فرزند بود که نیمی از وقت خودش را صرف رسیدگی و تربیت فرزندانش می‌کرد. با وجود این، او نویسنده‌ای ماهر در توصیف فضای رعب‌آور داستانی بود و تا به امروز نیز همچنان به عنوان یکی از نویسندگان نام آشنا در ژانر کتاب‌های تخیلی محسوب می‌شود.