تیغ برای انسانها نماد ترس و خشونت است؛ شیئی تیز و برنده که زخم میزند و درد میآفریند. گاه همچون شمشیر داموکلس با تار مویی بر بالای سر آویخته میماند و گاه در دست قدرتمندان، به نام سرنوشت، خواسته یا ناخواسته، هراسانگیز میشود.
در آستانه سالگرد ارتحال امام خمینی، این پرسش قابل طرح است که میراث فکری و علمی ایشان چیست و چگونه میتوانیم اندیشه عمیق و ریشهدار ایشان را برای نسل جدید بازخوانی کنیم. کتاب «رهیافت حکمی به انقلاب اسلامی: تحلیل انقلاب اسلامی از منظر حکمت متعالیه» نوشته نجمه کیخا (استادیار دانشگاه شهید بهشتی) و اینجانب، پاسخی است به این نیاز اساسی.
ملت ایران به رهبری حضرت امام خمینی(ره) و با تکیه بر بنیانهای اندیشه عملی ایشان توانست بزرگترین انقلاب فرهنگی، اجتماعی و سیاسی معاصر را رقم بزند و با عمل به این اندیشه در مقابل استکبار جهانی و استبداد داخلی بایستد و با مطالبه و پیگیری حقوق خویش، رژیم سلطنتی و استبدادی پهلوی را ساقط و نظام نوینی تحت عنوان جمهوری اسلامی مستقر کند و در این راه بزرگترین و بیسابقهترین رفراندوم را در کوتاهترین زمان ممکن پس از پیروزی انقلاب اسلامی برگزارکند و به دنبال آن سلسله انتخابات پرشماری را عملی سازد.
تئاتر ایران در یکی از دشوارترین مقاطع سالهای اخیر ایستاده است. جنگ تحمیلی ۱۲ و ۴۰ روزه، محدودیت در اینترنت بین الملل، وقفه در اجراها و مشکلات اقتصادی برخی از هنرمندان تئاتر، این هنر را در وضعیتی قرار داد که به نظر می رسد مدیران مربوطه باید توجه بیشتری به ضعفهای صنفی و مسائل حمایتی داشته باشند.
معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری:
معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با بیان اینکه سیاست خاطره و روایتپردازی بخشی از میدان اصلی تقابل امروز است، گفت: از دست دادن این عرصه به معنای واگذاری جنگ روایت خواهد بود.
در روزگاری که بخش قابلتوجهی از کمدیهای صحنهای، یا به شوخیهای چندبارمصرف پناه میبرند یا درگیر کمدی اسلپاستیک تکراری شدهاند یا قصد دارند به واسطه وام گرفتن از وقایع روز خودشان، از مخاطب خنده بگیرند، مواجهه با نمایشی که جهان خودش را از اول با اعتمادبهنفس معرفی کند، اتفاق خوشایندی است. «یحتمل بهترین بازیگر نقش اول زن» از همان اولین دقایق اجرا خودش را ثابت میکند و نشان میدهد که قصد ندارد با ترفندهای آسان مخاطبش را بخنداند.
اگرچه آخرین حضور لعیا زنگنه در یک سریال به دو سال پیش و سریال «یزدان» به کارگردانی منوچهر هادی برمیگردد اما هنوز در خاطره بصری اغلب مخاطبان، شمایل او در نقش «مریم افشار» سریال «در پناه تو» ثبت شده و به یاد میآید.
چند روز پیش، تقریباً همزمان با تولد داوود میرباقری خبر آمد که پخش سریال «سلمان فارسی» از پاییز امسال آغاز میشود. البته او این روزها همچنان مشغول ساخت این پروژه عظیم است؛ مجموعهای که نه تنها بزرگترین پروژه سریالسازی تاریخ تلویزیون ایران به شمار میرود، بلکه میتواند یکی از مهمترین آثار هویتی و تاریخی سالهای اخیر نیز باشد.
«عطر نیمهشب» روایتی داستانی اما واقعی از زندگی سعید رفعتی است؛ رزمنده و پرستاری که مسیر زندگیاش از محله نظامآباد، به مبارزات انقلابی، خطوط مقدم ۸ سال جنگ تحمیلی و سپس عضویت در گروه پرستاری بیت امام خمینی(ره) میرسد؛ مأموریتی حساس که حتی خانوادهاش نباید از آن باخبر میشدند!
زنان بسیاری در جریان انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس نقشی مهم، اثرگذار و فراموشنشدنی ایفا کردهاند. آنها با ایمان، آگاهی و روحیه فداکارانه در صحنههای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی انقلاب حضوری فعال داشتند و در شکلگیری و تداوم این حرکت بزرگ مردمی، سهمی اساسی را برعهده گرفتند.
ادگار مورن، فیلسوف، جامعهشناس و نظریهپرداز برجسته فرانسوی در ۱۰۴ سالگی درگذشت؛ متفکری که «اندیشه پیچیده» را به یکی از مهمترین مفاهیم فهم جهان معاصر بدل کرد.
همزمان با افزایش مصرف برق در فصل گرما و تشدید ناترازی انرژی در بسیاری از کشورها، تجربه ژاپن در اجرای کمپین «کول بیز» (Cool Biz) بار دیگر مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است؛ برنامه ای که با تکیه بر تغییر رفتار اجتماعی و اصلاح الگوی مصرف، توانست بدون هزینه های سنگین زیرساختی، مصرف انرژی را کاهش دهد و به بخشی از فرهنگ عمومی این کشور تبدیل شود.
درویشرضا منظمی از دل یکی از خاندانهای بانفوذ لرستان برخاست، اما به جای تکیه بر اعتبار خانوادگی، مسیر دشوار موسیقی را برگزید و به یکی از چهرههای ماندگار کمانچهنوازی ایران بدل شد. در روزگاری که موسیقی هنوز در بسیاری از خانههای ایرانی جایگاهی نداشت و در خاندانهای اشرافی حتی کمتر از آن، جوانی از تبار یکی از نامدارترین خاندانهای لرستان، دل به سازی سپرد که قرار بود سرنوشتش را رقم بزند.
گزارش «ایران» از روند اجراهای موسیقی در سومین ماه بهار
با بررسی فهرست اجراهای خردادماه، نشانههای تازهای از بازگشت تدریجی فعالیتهای موسیقی زنده در کشور دیده میشود؛ روندی که همزمان با تحرک دوباره برخی دیگر از حوزههای هنری، از جمله هنرهای تجسمی و گسترش فعالیت گالریها، از احیای آرام فضای فرهنگی و هنری کشور حکایت دارد.
گاهی زندگی و آدمهایش ما را به تاریکترین نقطه از زندگی میبرند و با بیرحمی تمام میان همان تاریکیها رهایمان میکنند. شاید هم گاهی این خودمان هستیم که برای به چالش کشیدن تواناییها یا میزان جسارت خود به سمت تاریکی میرویم. زندگی برای ما چه خوابی دیده است؟ آن مسیر روشنی که ما را به سمت روشنایی میبرد، کجاست؟
گاهی فاجعه نه با صدای یک انفجار، که با صدای بسته شدن آرام یک در چوبی یا خیره ماندن به یک استکان چای سرد شده در یک بعدازظهر کشدار آغاز میشود. زندگی در برخی از داستانها، نه در خیابانهای شلوغ میگذرد و نه با اتفاقات بزرگ دراماتیک پیش میرود، بلکه از حواشی کوچک و به ظاهر بیاهمیت جریان پیدا میکند؛ در اتاقهایی که بوی کهنگی میدهند و در ذهنهایی که میان واقعیت سرد امروز و خاطرات گرم دیروز، سرگردانند.
خردادماه امسال، رضا داوری اردکانی، فیلسوف و رئیس پیشین فرهنگستان علوم، ۹۴ ساله شد. به این مناسبت، پژوهشگاه علومانسانی و مطالعات فرهنگی، روز یکشنبه ۱۰ خردادماه، نشستی با عنوان «مقام فلسفه در دوره تاریخ ایران اسلامی» برگزار کرد که داوری اردکانی پیامی به این همایش فرستاد و در آن به بنیادیترین پرسشهای فکری خود پرداخت؛ پرسشهایی درباره ماهیت تفکر، جایگاه فلسفه و نسبت آن با تاریخ، فرهنگ، دین و زندگی اجتماعی در ایران.