گاهی زندگی و آدمهایش ما را به تاریکترین نقطه از زندگی میبرند و با بیرحمی تمام میان همان تاریکیها رهایمان میکنند. شاید هم گاهی این خودمان هستیم که برای به چالش کشیدن تواناییها یا میزان جسارت خود به سمت تاریکی میرویم. زندگی برای ما چه خوابی دیده است؟ آن مسیر روشنی که ما را به سمت روشنایی میبرد، کجاست؟
گاهی فاجعه نه با صدای یک انفجار، که با صدای بسته شدن آرام یک در چوبی یا خیره ماندن به یک استکان چای سرد شده در یک بعدازظهر کشدار آغاز میشود. زندگی در برخی از داستانها، نه در خیابانهای شلوغ میگذرد و نه با اتفاقات بزرگ دراماتیک پیش میرود، بلکه از حواشی کوچک و به ظاهر بیاهمیت جریان پیدا میکند؛ در اتاقهایی که بوی کهنگی میدهند و در ذهنهایی که میان واقعیت سرد امروز و خاطرات گرم دیروز، سرگردانند.
صابر ابر این روزها در تدارک اجرای تازهترین نمایش خود است.
خردادماه امسال، رضا داوری اردکانی، فیلسوف و رئیس پیشین فرهنگستان علوم، ۹۴ ساله شد. به این مناسبت، پژوهشگاه علومانسانی و مطالعات فرهنگی، روز یکشنبه ۱۰ خردادماه، نشستی با عنوان «مقام فلسفه در دوره تاریخ ایران اسلامی» برگزار کرد که داوری اردکانی پیامی به این همایش فرستاد و در آن به بنیادیترین پرسشهای فکری خود پرداخت؛ پرسشهایی درباره ماهیت تفکر، جایگاه فلسفه و نسبت آن با تاریخ، فرهنگ، دین و زندگی اجتماعی در ایران.
مرگ گاهی پایان یک داستان نیست، بلکه سرآغاز کشف رازهای هولناک و بزرگی است که سالها در پشت ابر پنهان ماندهاند، اما ماه همیشه پشت ابر نمیماند و حقایق بالاخره روشن میشوند. گاهی رمان مخاطب خود را به سفری در اعماق یک فضای روانشناختی تاریک و البته پر از شگفتی میبرد؛ فضایی تلخ، رازآلود و معماگونه که خواننده با ورق زدن صفحه به صفحه آن باید به حقیقتی دست پیدا کند که نویسنده با زیرکی در پس یک قصه جذاب و پرکشش پنهان کرده است.
دوران نوجوانی، ایستگاهی در میانه راه زندگی محسوب میشود؛ مرز باریکی میان کودکی که رویا میبیند و آرزو در سر میپروراند و بزرگسالی که باید برای تحقق آن رویاها و آرزوها مبارزه کند تا به هدف برسد.
موسیقی همیشه چیزی فراتر از مجموعهای از صداها و نغمهها بوده است. در شرایط سخت بسیاری از جوامع ، این هنر توانسته انسانها را به یکدیگر نزدیک کند، امید اجتماعی را زنده نگه دارد و حتی میان ملتها پلی برای گفتوگو بسازد. امروز بسیاری از پژوهشگران معتقدند موسیقی نهتنها بر روح و روان افراد تأثیر میگذارد، بلکه میتواند به ابزاری مؤثر برای افزایش تابآوری اجتماعی و تقویت دیپلماسی فرهنگی در جهان تبدیل شود.
استاد کیهان کلهر، نوازنده برجسته کمانچه در پی برقراری اینترنت بینالمللی در کشور، از تبلیغ و حمایت کسبوکار اهالی فرهنگ و هنر به مدت ۸۸ روز در حساب رسمی خود در اینستاگرام خبر داد.
جشنواره بینالمللی فیلم شانگهای، فیلمهای رقابتی «جام طلایی» را در بخشهای مختلف معرفی کرد.
نشست خبری ستاد مرکزی بزرگداشت دهه امامت و ولایت برگزار شد.
درویشرضا منظمی، پیشکسوت موسیقی لرستان در ۸۷ سالگی درگذشت.
آیا میتوان گفت دو جنگ اخیر، جامعه ایران را به مرحله تازهای از بلوغ سیاسی رسانده است؟ حضور ۹۰ روزه مردم در اجتماعات شبانه را آیا میتوان نشانهای از نوع تازهای از «سیاست حضور» دانست؟
رئیس کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی ایران از برنامهریزی برای گسترش همکاریهای گردشگری، سلامت و سرمایهگذاری مشترک میان ایران و عراق خبر داد و گفت: هیاتی از فعالان گردشگری سلامت و نمایندگان مراکز درمانی ایران بزودی رای مذاکره با مقامهای عراقی راهی این کشور میشوند.
حمیدرضا ساعتچی، نویسنده، کارگردان و تهیهکننده باسابقه تئاتر کمدی ایران، در سن ۵۹ سالگی از دنیا رفت.
موزه هنرهای معاصر اهواز که حدود ۱۰ سال در تعطیلی و رکود بود، قرار است طی رویدادی با برپایی نمایشگاه «سرزمین خورشید» دوباره آغاز به کار کند.
علی میرسپاسی در کتاب فراملیگرایی در اندیشه سیاسی ایرانیان به نقش و موقعیت احمد فردید در تفکر معاصر ایران میپردازد.
سخن گفتن از مارتین هایدگر (۱۹۷۶-۱۸۸۹)، گویی قدم گذاشتن در جنگلی مهآلود است که در آن نور و سایه مدام از هم عبور میکنند. هایدگر خود در «درآمدی بر متافیزیک» هشدار میدهد که تفکر، راههای آسان را نمیپذیرد و تنها از جایی آغاز میشود که انسان حاضر باشد در برابر پرسش اساسى «بودن» بایستد. او مینویسد: «پرسش از هستی، بنیادیترین و دور از دسترسترین پرسش است.»
مدیرعامل شرکت بینالمللی خدمات مسافرتی و جهانگردی تأمین، از برگزاری تور ویژه و تخصصی «گلابگیری کاشان» با حضور بیش از ۸۵ نفر از علاقهمندان به میراث فرهنگی و جاذبههای گردشگری کشور خبر داد.
سفیر ایران در مراسم سالانه ولیعهد سعودی به مناسبت پایان حج شرکت کرد.
محمدناصر آینهچیان، معمار کهنهکار حرم امام رضا(ع) درگذشت.