در تاریخ سینمای جهان، کمتر کشوری خارج از مدار سینمای صنعتی غرب توانسته حضوری مداوم، اثرگذار و هویتساز در جشنواره فیلم کن داشته باشد؛ حضوری که نه مقطعی و اتفاقی، بلکه به یک «سنت فرهنگی» بدل شده باشد.
شاهنامه راوی یک الگوی رفتاری، سیاسی و فرهنگی است که همه جنبههای زندگی اجتماعی و سیاسی، بهخصوص نوع فرمانروایی در آن وجود دارد و به مسائل جنگ میپردازد.
در روزهایی که «جنگ» و «مذاکره» دو مفهوم محوری و کانونی فضای اجتماعی و سیاسی جامعه ایران هستند، بازخوانی جنگهای شاهنامه اهمیتی دوچندانی پیدا میکند؛ چرا که شاهنامه صرفاً روایت نبردهای اسطورهای و تاریخی نیست، بلکه چهارچوبی فکری برای درک چیستی قدرت، مقاومت، اخلاق و خرد سیاسی در سنت ایرانی فراهم میکند.
پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی که در جنگ رمضان مورد حمله قرار گرفت، میزبان همایش «جنگ و امرملی» شد تا با حضور اصحاب اندیشه و اساتید دانشگاه، شرایط ایران امروز را به تحلیل بگذارد. سخنرانان در این هماندیشی از یکسو بر چندلایه بودن مفهوم جنگ در جهان امروز تأکید کردند و از سوی دیگر، دانشگاه را در مرکز بازتعریف امر ملی و انسجام اجتماعی نشاندند.
مراسم رونمایی از نسخه عربی کتاب «روایت آقا» با عنوان «حکایة السید» در جوار محل شهادت رهبر شهید انقلاب اسلامی با حضور شخصیتهای علمی و فرهنگی عرب مقیم ایران برگزار شد.
در دیدار سفیر اسپانیا با حامد شاکرنژاد، سفیر قرآن جمهوری اسلامی ایران، دو طرف با تأکید بر ضرورت مقابله با خشونت و جنگطلبی، بر نقش ملتهای متمدن و ائتلافهای فرهنگی در ساخت آینده جهان تأکید کردند.
شاهنامه تنها در مرزهای جغرافیایی خلاصه نمیشود. «ایران» برای فردوسی مجموعهای آرمانی و اخلاقی محسوب میشود؛ مجموعهای از فرهنگ، آیین، اساطیر و باورها. شاهنامه آیینهای است که فرهنگ، اسطورهها، تاریخ، نیکمنشی و جهانبینی و باورهایمان را در آن میبینیم.
هنگامی که سخن از فردوسی و شاهنامه به میان میآید، ناخودآگاه حس شکوه و وسعتی در ما بیدار میشود که شبیه آن را کمتر در سنتهای حماسی جهان میتوان یافت. شاهنامه تنها «کتاب» نیست؛ یک «جهان» است؛ جهانی که برساخته تخیل خلاق، حافظه تاریخی یک ملت و نگاه ژرف یک ادیب بزرگ است. فردوسی، در اوج تنهایی و در مصاف با بیمهری زمانه، جهانی را از نو آفرید که نه فقط «حماسه»، که «معنا» را به زبان فارسی بازگرداند.
به بهانه بیست و پنجم اردیبهشت ماه، روز بزرگداشت ابوالقاسم فردوسی
شاهنامه فقط یک اثر ادبی نیست؛ حافظه تاریخی و هویتی ایرانیان است. کتابی که فردوسی با رنج سیساله سرود تا زبان و فرهنگ ایرانی را از فراموشی نجات دهد. در این اثر، جهانی از شخصیتها و موقعیتهای دراماتیک نهفته است؛ از تراژدی جانسوز رستم و سهراب گرفته تا سقوط سیاوش، نبردهای رستم، پیچیدگی شخصیت افراسیاب و دهها روایت دیگر که هر کدام ظرفیت تبدیل شدن به مجموعههایی عظیم در ابعاد جهانی را دارند. با این حال، سینمای ایران در چهار دهه گذشته تقریباً هیچ مواجهه جدی و مستمری با این جهان شگفتانگیز نداشته است.
انتخاب خواننده برای سرود تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی همواره موضوعی مورد توجه بوده است، چرا که این اثر در واقع نماینده فرهنگی ایران در میان کشورهای مختلف محسوب میشود.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به مناسبت روز پاسداشت زبان و ادبیات فارسی نوشت: اگر امروز ایران، با همه فراز و فرودهای تاریخی، همچنان صاحب صدایی مستقل و فرهنگی ریشهدار در جهان است، بیتردید یکی از مهمترین ستونهای این ماندگاری، زبان فارسی است.
قائممقام نمایشگاه کتاب تهران از حضور بیش از ۲ هزار ناشر در نمایشگاه مجازی کتاب خبر داد و یادآور شد هزینه ارسال کتاب برای خریداران رایگان است و کتابهای زیر ۲۰۰ هزار تومان کودک و نوجوان هزینهای برای ناشران نخواهد داشت.
حالا با گذشت ۴ قسمت از سریال «گل سنگ» با کنجکاوی بیشتری میتوان در انتظار رمزگشایی از سکانس افتتاحیه سریال ماند؛ ابراهیم ایرجزاد در اولین تجربه سریالسازی خود در شبکه نمایش خانگی، داستانی بهظاهر ساده از جزئیات یک زندگی خصوصی را به تصویر کشیده که گامبهگام به ورطه سقوط میافتد و اعضای یک خانواده کاملاً معمولی را درگیر مبارزه با هیولایی میکند که گویی چندان هم غریبه نیست.
فیلمهای ترسناک و اسلشر (ژانر وحشت) هم به اندازه احتمال رئیسجمهور شدن مارین لوپن یا جردن باردلا، فیلمسازان فرانسوی را نمیترسانند؛ همزمان با آغاز جشنواره فیلم کن در روز سهشنبه، چهرههای مهم صنعت سرگرمی فرانسه با این احتمال روبهرو شدهاند که یک رئیسجمهور راستگرای رادیکال در آینده، میتواند نظام سخاوتمندانه پشتیبانی دولتی و معافیتهای مالیاتی را از بین ببرد؛ سیستمی که باعث شده فرانسه، زادگاه سینما، به ارض موعود تهیهکنندگان فیلم و تلویزیون تبدیل شود.
جنگ تحمیلی اخیر که با تجاوز همهجانبه و کیدآمیز رژیم صهیونیستی و آمریکا به سرزمین کهن ایران آغاز شده، از منظر دانشهای گوناگون درخور بررسی و تحلیل است. هر حادثه بزرگ انسانی و رویداد اثرگذار تاریخی، ماهیتاً با برانگیختن عاطفه بشر، با نگرش و اندیشه آدمی پیوند میخورد. این پیوند، ذهن و زبان و نحوه تصویر او از جهان پیرامون را تحتتأثیر قرار میدهد و موجها، گونهها، شاخهها و گاه حتی جریانهای ادبی ویژهای را شکل میدهد.
این روزها وقتی به جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان فکر میکنم؛ بیاختیار سیمای پرفروغ حکیم توس، فردوسی - بزرگ پرچمدار فرهنگ و هویت ایرانی- در قاب چشمانم نقش میبندد.