اکبر عبدی از معدود بازیگران سینمای ایران بود که هر نقش را به شخصیتی تازه تبدیل میکرد و در اغلب مواقع به تکرار یک تیپ ثابت تن نمیداد. او تنها با تغییر گریم شناخته نمیشد، بلکه با دگرگون کردن لحن، زبان بدن، ریتم حرکت و شیوه بیان، شخصیتهایی خلق میکرد که از بازیگر استقلال مییافتند. به همین دلیل، لقب «مرد هزارچهره» بیش از آنکه به تغییر ظاهر او اشاره داشته باشد، بیانگر توانایی کمنظیرش در شخصیتپردازی بود. کمتر بازیگری توانسته است با چنین انعطافی در نقشهای گوناگون ظاهر شود و هر بار تصویری کاملاً متفاوت از خود ارائه دهد.
به همت انجمن سینمای جوانان ایران، اکران بسته فیلم کوتاه «قرار دوم» در سینماهای منتخب کشور آغاز شد که آن را میتوان یکی از مهمترین اتفاقات این روزهای سینمای ایران دانست. این دومین مرحله از طرح «قرار» است که اگر با استمرار و برنامهریزی همراه شود، میتواند بخشی از یکی از قدیمیترین مشکلات فیلم کوتاه در ایران را برطرف کند، مشکلی که نه به کیفیت آثار مربوط میشود و نه به کمبود فیلمساز، بلکه به نبود امکان نمایش عمومی برای مخاطبان بازمیگردد.
گفتوگو با علی اصغر سیدآبادی درباره کتاب وقتی گنجشکها مضطرب میشوند
همزمان با جنگ تحمیلی ۴۰ روزه، یادداشتهایی روزانه با محور زندگی در جنگ در فضای مجازی منتشر شد؛ یادداشتهایی که علیاصغر سیدآبادی، نویسنده و پژوهشگر، آنها را در شبکههای اجتماعی برای گروهی از نویسندگان، تصویرگران و هنرمندان غیرایرانی مینوشت؛ روزنوشتهایی که با اعلام آتشبس، در کتابی با نام «وقتی گنجشکها مضطرب میشوند» گرد آمد و همراه با عکسهایی از عکاسان ایرانی، از سوی نشر NOP در انگلستان منتشر شد. هفته گذشته، نسخه فارسی این اثر نیز با تغییراتی از سوی نشر «اگر» در تهران منتشر شد؛ سیدآبادی در گفتوگوی پیشرو، چگونگی شکلگیری و ویژگیهای این کتاب را شرح میدهد.
دختر اکبر عبدی با انتشار پیامی از دوستداران این هنرمند فقید خواست به جای تهیه تاج گل و بنر برای مراسم خاکسپاری، هزینه آن را صرف حمایت از بیماران نیازمند کنند.
ظرفیتهای گردشگری و الزامات حفاظتی سیامین اثر ثبت جهانی ایران بررسی شد
در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر بوسان کرهجنوبی برگزار شد، نام «دژ الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» بهعنوان سیامین میراث جهانی ایران در فهرست یونسکو ثبت شد؛ رویدادی که نقطه عطفی بر بیش از دو دهه پژوهش، کاوشهای باستانشناسی، مستندسازی و تلاش برای اثبات ارزشهای جهانی یکی از اسرارآمیزترین و در عین حال شاخصترین دژهای تاریخی ایران بود.
صبح یکشنبه چهارم مردادماه، محوطه پهنه رودکی و تالار وحدت میزبان آیین تشییع پیکر زندهیاد اکبر عبدی بود؛ بازیگری که بیش از چهار دهه حضور مستمر در سینما، تلویزیون و تئاتر، او را به یکی از محبوبترین چهرههای هنر ایران تبدیل کرده بود. خانواده، هنرمندان، مدیران فرهنگی و صدها نفر از دوستداران این هنرمند در مراسمی که با نوای «لاالهالاالله» و تشویقهای ممتد مردم همراه بود، آخرین بدرقه را برای او رقم زدند.
اکبر عبدی در بیش از چهار دهه فعالیت هنری، با بازیگرانی از نسلهای مختلف همبازی شد. یکی از بازیگران سپند امیرسلیمانی است که او را هم در قاب دوربین و هم در زندگی شخصی از نزدیک میشناخت.
خبر درگذشت اکبر عبدی برای بسیاری تنها خبر خاموشی یک بازیگر نبود؛ خبر فقدان هنرمندی بود که کمدی را نه به ابتذال، بلکه به خلاقیت، دقت و شناخت بدل کرده بود. مجید مظفری که سالها پیش در مجموعه «جُنگی برای فردا» با او همکاری داشته، در گفتوگو با «ایران» از بازیگری یاد میکند که به باور او «لوده» نبود، بلکه نابغهای بود که از سادهترین موقعیتها، شخصیت و معنا میآفرید.
گاهی برخی از آثار داستانی زندگی زنانی را روایت میکنند که در میان سکوت، تنهایی و دشواریهای روزمره، با مسائل عمیق روحی و اجتماعی دستوپنجه نرم میکنند. این دست از روایتها تلاش میکنند رنجها، دغدغهها و چالشهایی را که زنان در مسیر زندگی خود تجربه میکنند، به تصویر بکشند؛ از احساس انزوا و نادیده گرفته شدن گرفته تا مبارزه برای درک شدن و یافتن جایگاه واقعی خود.
زیستن در عصر نااطمینانی از نگاه اولریش بک، جامعهشناس آلمانی
در جهان امروز «بحران» از وضعیت استثنایی به وضعیت عادی تبدیل شده است. جنگ، بحران اقلیمی، ناامنی اقتصادی، پاندمی و اضطراب دائمی نسبت به آینده، دیگر رخدادهایی مقطعی نیستند؛ بلکه به بخشی از تجربه روزمره زندگی اجتماعی بدل شدهاند.
مجموعه تلویزیونی «آقای قاضی» که این روزها به فصل سوم رسیده، در دو فصل گذشته به ویترینی از مهمترین چالشهای حقوقی و اجتماعی جامعه تبدیل شده است. مرور داستانها و پروندههای مطرحشده در قسمتهای مختلف این مجموعه نشان میدهد سازندگان، بیش از آنکه صرفاً در پی جذب مخاطب با پروندههای دادگاهی باشند، تلاش کردهاند مسائل روزمره مردم را از دریچه دادگاه روایت کنند؛ از اختلافات خانوادگی و ارث گرفته تا هوش مصنوعی، رمزارز، مهاجرت غیرقانونی و جرایم فضای مجازی.
اگر با ادبیات دانش توسعه آشنا باشید، احتمالاً با کتابهایی مواجه شدهاید که ابتدا یک نظریه درباره چرایی توسعه یا عقبماندگی کشورها ارائه میکنند و سپس آن نظریه را با مطالعه تجربه کشورهای مختلف میآزمایند. کتاب «قمار توسعه» نوشته استفان درکن/ Stefan Dercon نیز در همین سنت قرار میگیرد.
در تاریخ سینمای ایران بازیگرانی بودهاند که به واسطه یک نقش در حافظه جمعی ماندگار شدهاند و بازیگرانی که با یک تیپ شناخته میشوند؛ اما اکبر عبدی از آن دست بازیگرانی است که نمیتوان او را در یک قالب خلاصه کرد.
ابوالحسن داوودی از پنهانترین ابعاد هنری اکبر عبدی به «ایران» میگوید
اکبر عبدی در آستانه ۶۶ سالگی و پس از یک دوره طولانی بیماری از دنیا رفت تا حسرت نقشهایی که در قامت نبوغ ذاتیاش بودند، برای سینمای ایران ابدی شود. کمدین گریزناپذیر دهه شصت که با «اجارهنشینها» و «مادر» مرزهای بازیگری را جابهجا کرد در دهههای پایانی عمر در چرخدنده مناسبات تجاری و دغدغههای معیشتی به حاشیه رفت.
در جلسه شورای سیاستگذاری سیوهفتمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران، ضمن بررسی چهار سازوکار احتمالی برای مواجهه با شرایط فعلی کشور، بر اراده قاطع معاونت امور فرهنگی و موسسه خانه کتاب برای برگزاری نسخه حضوری نمایشگاه در سال جاری تاکید شد.
قائممقام وزیر کشور در بازدید از استودیوی رادیو اربعین:
قائممقام وزیر کشور و رئیس ستاد مرکزی اربعین، از نقش مؤثر رادیو اربعین در اطلاعرسانی به زائران اربعین قدردانی کرد و گفت: مراسم اربعین یک حرکت اساساً فرهنگی است و تلاش همه ما برای رساندن یک پیام فرهنگی و آن هم پیام نهضت امام حسین (ع) است.
