موسیقی اقوام ایران ریشه‌ای دیرینه در فرهنگ و تاریخ این سرزمین دارد؛ هنری که در گوشه‌گوشه ایران جریان دارد و آواها و نغمه‌های اصیل آن از خراسان شمالی و زاگرس تا بوشهر، بندرعباس و سیستان و بلوچستان طنین‌انداز است.
دانشجو باید از خانواده اشراف باشه!» اطلاعات جالبی از نظامیان واجد شرایط در دوره ساسانیان در قسمت هفتم سریال کارآگاه علوی.
احمد ضابطی‌جهرمی پس از بیش از پنج دهه فعالیت در سینما، آموزش و پژوهش، ششمین «نشان عالی خورشید» را دریافت کرد؛ نشانی که این بار نه صرفاً برای مجموعه‌ای از فیلم‌ها یا کتاب‌ها، بلکه برای کارنامه‌ای اهدا شد که بخش مهمی از آن در کلاس درس، پژوهش و تلاش برای تبیین زبان و ماهیت سینمای مستند شکل گرفته است.
جهان در حال تغییر است و بسیاری از مفاهیمی که با آنها زندگی و سیاست معاصر را توضیح می‌دادیم، دیگر به سادگی گذشته کار نمی‌کنند.
تصویر و صدا زمانی از معتبرترین نشانه‌های وقوع یک رویداد به شمار می‌آمدند؛ اگر فیلمی از سخنرانی یک سیاستمدار یا صدای ضبط‌شده‌ای از یک شخصیت مشهور منتشر می‌شد، بسیاری آن را شاهدی کافی برای اثبات ماجرا می‌دانستند.
هفته فرهنگی ایران در روسیه تمام شد، اما سؤال اصلی تازه شروع می‌شود. اینکه از این هفته چه چیزی قرار است باقی بماند؟ روزهای فرهنگی ایران در روسیه، فارغ از حاشیه‌های معمول چنین رویدادهایی، فرصتی بود برای آنکه بخشی از فرهنگ و هنر ایران در چند شهر روسیه به نمایش گذاشته شود؛ از موسیقی و سینما و هنرهای تجسمی تا ادبیات و میراث فرهنگی.
گاه در خلال کلاس‌ها و کارگاه‌ها و گاه در پنل‌های خبرگی محیط‌های اندیشه‌ورزی چون خانه اندیشه‌ورزان، معاونت علمی ریاست‌جمهوری، مرکز پژوهش‌های مجلس، شورای سیاست‌گذاری صداوسیما، پژوهشکده سیاست‌گذاری شریف، اندیشکده برند ملی ایران، اندیشکده ایران آینده و مرکز ملی فضای مجازی، هنگامی که سخن از آینده‌پژوهی رسانه به میان می‌آید، با پرسشی مستقیم مواجه شده‌ام؛ پرسشی که هر بار مرا به تأملی عمیق‌تر درباره آینده وامی‌دارد: آینده رسانه چه خواهد شد؟
روابط ایران و روسیه، رابطه‌ای صرفاً میان دو دولت همسایه نیست. پشتوانه این روابط، تاریخی طولانی از تماس، گفتوگو، رفت‌وآمد، تجارت، دانش، ادبیات و شناخت متقابل دو ملت است. در این میان، فرهنگ طبیعی‌ترین و ماندگارترین زبان گفتوگو میان ایرانیان و روس‌هاست؛ زبانی که پیش از به کارگیری از سوی سیاستمداران، شاعران، نویسندگان، هنرمندان، اندیشمندان و مردم دو سرزمین از طریق آن با یکدیگر سخن گفته‌اند.
جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران، اهم رشته‌های هنرهای تجسمی را دربرمی‌گیرد و چون از سراسر کشور هنرجو-هنرمند برای کارگاه‌های جشنواره پذیرفته می‌شود، واجد صفت ملی به معنای واقعی کلمه است. انتخاب هنرجویان ۱۸ تا ۲۵ ساله از همه استان‌های کشور که با پارامترهای مختلف مانند خلاقیت و توانایی هنری، فهم درست از هنرهای تجسمی، اجرای نسبتاً ماهرانه و از همه مهم‌تر زیست در فضای هنری انتخاب می‌شوند، جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران را به جشنواره‌ای سراسری و فرآیندمحور بدل کرده است.
شرلی جکسون پیش از اینکه یک نویسنده جوان و کوشا باشد، مادر چهار فرزند بود که نیمی از وقت خودش را صرف رسیدگی و تربیت فرزندانش می‌کرد. با وجود این، او نویسنده‌ای ماهر در توصیف فضای رعب‌آور داستانی بود و تا به امروز نیز همچنان به عنوان یکی از نویسندگان نام آشنا در ژانر کتاب‌های تخیلی محسوب می‌شود.
در تاریخ ادبیات وحشت، بعضی نویسندگان با هیولاها، خون و اجساد، ماندگار شده‌اند و بعضی دیگر با چیزی بسیار ترسناک‌تر: با این پرسش که نکند آنچه می‌بینیم، اصلاً بیرون از ذهن ما وجود نداشته باشد؟ شرلی جکسون از دسته دوم است.
در ابتدا فقط فیلم کوتاه بود، جادوی سینما با پلان‌های اندک آغاز و در طول زمان متحول شد و سایه فیلم‌های بلند و سریال‌ها بر سر آن سنگینی کرد. اما اینک به لطف پیشرفت تکنولوژی و تعدد رسانه‌های تصویری و شبکه‌های مجازی، فیلم کوتاه پاسخگوی نیاز مردمی است که با توجه به انبوه تولیدات بصری، برای دیدن وقت کم می‌آورند.
علیرضا معتمدی که پیش‌تر با فیلم‌هایی چون «رضا» و «چرا گریه نمی‌کنی؟» تجربه‌های شخصی و اجتماعی خود را در سینما روایت کرده، این‌بار به تئاتر آمده تا سراغ یکی از کمتر روایت‌شده‌ترین قصه‌های شاهنامه برود. «پسران فریدون» برای او صرفاً بازخوانی یک داستان اسطوره‌ای نیست؛ تلاشی است برای مواجهه یک هنرمند معاصر با مفاهیمی چون قدرت، اخلاق، حسادت، برادرکشی، وطن و هویت. معتمدی می‌گوید شاهنامه برای او پیش از آنکه کتاب حماسه باشد، «کتاب اخلاق» است و معتقد است قصه‌های کهن، اگر از فیلتر جهان امروز عبور کنند، می‌توانند بار دیگر با مخاطب معاصر ارتباط برقرار کنند.
بیژن مرتضوی که ششم مهرماه ۱۴۰۵ خبرهایی مبنی بر بازگشتش به ایران اعلام شد اما در ادامه خود و همسرش این خبر را تکذیب کردند، اکنون از ورودش به کشور خبر داده است.
سیدعباس صالحی: ترجمه نه تنها جابه‌جایی واژگان میان دو زبان که انتقال اندیشه، تجربه و تخیل انسانی است.
هر جامعه از طریق «دانش علوم‌اجتماعی خود» درباره سرگذشت و سرنوشتش می‌اندیشد. ازاین رو، در برهه‌هایی که جامعه با بحران روبه‌رو می‌شود، گاه این انتظار پیش می‌آید که علوم‌اجتماعی فوراً نسخه‌هایی نجات‌بخش ارائه کند.
بیستمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت در شرایطی برگزار می‌شود که ایران تجربه تحولات و بحران‌های مهمی را پشت سر گذاشته و بخشی از تولیدات این دوره نیز تحت تأثیر رویدادهای اخیر شکل گرفته‌اند. دبیر جشنواره می‌گوید: «مهم‌ترین تفاوت این دوره، برگزاری آن «در بستر جنگ» و تلاش برای پرداختن به موضوعات روز جامعه در همان هنگامه وقوع آنهاست.»
مولانا جلال‌الدین بلخی، تنها یک شاعر متعلق به قرن‌های گذشته نیست؛ او صدایی جهانی دارد که از مرزهای جغرافیایی و زمانی فراتر رفته است.
مولانا انسانی بسیار دلاور است. او جانی بشدت حماسی و شکوهمند دارد. در بیش از شصت هزار بیت او یک بیت که نشان‌دهنده ضعف و عجز و اندوه باشد، دیده نمی‌شود.
سال‌هاست جغرافیای جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در خط اتصال چهارباغ تا زاینده‌رود خلاصه شده؛ قطعه‌ای از شور و پروانه‌ها که سهم کودکان فرسنگ‌ها دورتر از اصفهان از آن، همواره تماشا از پشت ویترین خبرها بوده است. اما در سی‌وهشتمین دوره، غایبان همیشگی، محور اصلی این رویداد شده‌اند.