اگر با ادبیات دانش توسعه آشنا باشید، احتمالاً با کتابهایی مواجه شدهاید که ابتدا یک نظریه درباره چرایی توسعه یا عقبماندگی کشورها ارائه میکنند و سپس آن نظریه را با مطالعه تجربه کشورهای مختلف میآزمایند. کتاب «قمار توسعه» نوشته استفان درکن/ Stefan Dercon نیز در همین سنت قرار میگیرد.
سیامین اثر ایران با عنوان «دژ الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
پیکر اکبر عبدی با همراهی خانواده و همکارانش با نوای لا اله الا الله و در ادامه تشویق مردم از تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا بدرقه شد.
در تاریخ سینمای ایران بازیگرانی بودهاند که به واسطه یک نقش در حافظه جمعی ماندگار شدهاند و بازیگرانی که با یک تیپ شناخته میشوند؛ اما اکبر عبدی از آن دست بازیگرانی است که نمیتوان او را در یک قالب خلاصه کرد.
اکبر عبدی در آستانه ۶۶ سالگی و پس از یک دوره طولانی بیماری از دنیا رفت تا حسرت نقشهایی که در قامت نبوغ ذاتیاش بودند، برای سینمای ایران ابدی شود. کمدین گریزناپذیر دهه شصت که با «اجارهنشینها» و «مادر» مرزهای بازیگری را جابهجا کرد در دهههای پایانی عمر در چرخدنده مناسبات تجاری و دغدغههای معیشتی به حاشیه رفت.
در جلسه شورای سیاستگذاری سیوهفتمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران، ضمن بررسی چهار سازوکار احتمالی برای مواجهه با شرایط فعلی کشور، بر اراده قاطع معاونت امور فرهنگی و موسسه خانه کتاب برای برگزاری نسخه حضوری نمایشگاه در سال جاری تاکید شد.
قائممقام وزیر کشور و رئیس ستاد مرکزی اربعین، از نقش مؤثر رادیو اربعین در اطلاعرسانی به زائران اربعین قدردانی کرد و گفت: مراسم اربعین یک حرکت اساساً فرهنگی است و تلاش همه ما برای رساندن یک پیام فرهنگی و آن هم پیام نهضت امام حسین (ع) است.
زندهیاد اکبر عبدی در مراسم سیامین جشنواره فیلم فجر، پس از ۲۲ سال انتظار، دومین سیمرغ بلورین خود را برای فیلم «خوابم میآد» دریافت کرد؛ جایزهای که خودش در سخنانی طنزآمیز آن را به «زنگوله پای تابوت» تشبیه کرد و گفت که جایزه در جوانی به درد میخورد، نه هنگام پیری.
محمدرضا درویشی، آهنگساز و پژوهشگر پیشکسوت موسیقی اقوام در گفتوگو با «ایران» درباره زندهیاد شیرمحمد اسپندار گفت: «اوایل دهه ۱۳۷۰، به همراه یکی از دوستانم به ایرانشهر سفر کردیم و از آنجا راهی بمپور شدیم تا به دیدار زندهیاد شیرمحمد اسپندار برویم. وقتی به خانهاش رسیدیم، از وضعیت خود بسیار گلهمند بود. میگفت سالهاست کسی در خانهاش را نزده و احساس میکند به فراموشی سپرده شده است و از شرایط زندگی و بیتوجهیها دل پری داشت.
استاد شیرمحمد اسپندار، نوازنده نامدار و پیشکسوت موسیقی نواحی ایران در ۹۸ سالگی چشم از جهان فروبست؛ خبری تلخ برای جامعه فرهنگ و هنر، بهویژه دوستداران موسیقی اصیل ایرانی.
علی مؤذنی یکی از داستاننویسان، نمایشنامهنویسان و پژوهشگران دغدغهمند در ادبیات معاصر ایران است که آثارش به دلیل عمق روانشناختی و نگاه متفاوت به مفاهیم انسانی، جایگاه ویژهای در داستاننویسی دارد.
اکبر عبدی میگفت: دوست دارم از یاد آدمها نروم.
نسلی از جامعهشناسان ایرانی، دانشگاه را بیش از آنکه محل رقابت فردی بدانند، عرصه ساختن نهادهای پایدار میدیدند.
مراسم تشییع پیکر زندهیاد اکبر عبدی روز یکشنبه ۴ مرداد ساعت ۹:۳۰ صبح از مقابل تالار وحدت برگزار میشود.
اکبر عبدی بازیگر سینما و تلویزیون در ۶۶ سالگی فوت کرد.
معاون امور رسانهای و تبلیغات وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حفظ انسجام ملی، رعایت امنیت عملیاتی، حرکت در چارچوب راهبردهای رهبری، تقویت تابآوری مردم و جلوگیری از ایجاد خطای محاسباتی را پنج مسئولیت اصلی بسیجیان و روایتگران رسانهای در جنگ ترکیبی دانست.
بسیاری از نمایشنامههای ماندگار جهان، هربار که روی صحنه میآیند، بیش از آنکه گذشته را یادآوری کنند، زمان اکنون را به پرسش میکشند. «شعلههای سرکش تاریکی» به کارگردانی هوشمند هنر کار نیز از همین جنس آثار است؛ نمایشی که اگرچه دههها پیش توسط آنتونیو بوئرو نوشته شده، اما هنوز میتواند تماشاگر امروز را با پرسشی اساسی روبهرو کند: انسان حقیقت را نمیبیند یا نمیخواهد ببیند؟
«پلاس جانسون»، نوازنده برجسته ساکسوفون جاز آمریکایی که با ملودی ماندگار خود در فیلم کلاسیک «پلنگ صورتی» (۱۹۶۳) جاودانه شد، در ۹۴ سالگی در لسآنجلس درگذشت. درگذشت پلاس جانسون، فرصتی است برای بازخوانی اهمیت قطعهای که شاید بسیاری از شنوندگان نام نوازندهاش را نمیدانستند، اما صدای ساز او را بهخوبی در ناخودآگاه خود ثبت کردهاند. این یکی از ویژگیهای شگفتانگیز موسیقی است.
آنچه تا به امروز روشنفکران و متفکران ایرانی پیرامون توسعه و دلایل عقبماندگی به رشته تحریر درآورده بودند، گویی دست کم در لحظه اکنون این سرزمین به حالت تعلیق درآمده است. از زمان مشروطه واکاوی پیرامون چرایی توسعه نیافتگی، نوعی گفتمان مسلط در حوزه مطالعات اجتماعی ایران بوده و اگرچه گاه منبعی برای خودآگاهی نیز محسوب میشد اما همزمان ابزار تشدید کینهتوزیهای تاریخی و حتی احساس تحقیر بوده است.
در پی درگذشت شیرمحمد اسپندار، استاد برجسته و پیشکسوت موسیقی نواحی ایران، پیامهایی برای تسلیت فرستاده شد.