هشت سال جنگ تحمیلی، فقط در خاکریزها و سنگرها نگذشت؛ بخشی از آن در قاب دوربین‌ها ثبت شد تا سال‌ها بعد، تصویری از آن روزها برای نسلی بماند که خود جنگ را ندیده است. از میان همه تصاویری که از جنگ ایران و عراق به جا مانده، «روایت فتح» جایگاهی متفاوت دارد؛ نه فقط به این دلیل که یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های مستند جنگی ایران است، بلکه از آن رو که توانست میان «ثبت واقعه» و «روایت انسان» در جنگ نسبتی تازه برقرار کند.
اولین رویداد ملی و نشست هم‌اندیشی نگارخانه‌های سراسر کشور با حضور مدیران نگارخانه‌های سراسر کشور، مسئولان معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و فعالان حوزه هنرهای تجسمی در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد.
دفاع مقدس مردم ایران در برابر تجاوز رژیم بعث عراق به خاک ایران که به طور رسمی ۳۱/۶/۱۳۵۹ آغاز شد، یکی از درخشان‌ترین و مهم‌ترین بخش‌های تاریخ انقلاب اسلامی و داستان حماسه پرشکوه مقاومت ملت بزرگ ایران است که با وجود خسارات آن، مشحون از درس‌ها و عبرت‌های ایستادگی، مقاومت، ایثار، عزت و استقلال است و تجربیات گران‌بهایی در حوزه‌های مختلف برای انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی ایران بر جای نهاده و الگویی برای ایستادگىِ عبرت‌‌آموز و مبارزات ملت‌های آزاده علیه استکبار جهانی به شمار می‌رود.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به خبرنگار SNNTV گفت: این رویداد در شرایطی برگزار می‌شود که کشور در فضای پس از جنگ ۱۲ روزه و با وجود تهدیدها، تحریم‌ها و فضای ناشی از احتمال جنگ قرار دارد.
ما معمولاً جهان را نه چنان‌که هست، بلکه چنان‌که می‌بینیم، تجربه می‌کنیم. بخش مهمی از رنج ما نیز ناشی از همین جنس مواجهه با جهان است؛ از عادتی که چشم را به جست‌وجوی عیب، نقص و نادرستی در دیگری می‌کشاند. شمس تبریزی اما در برابر این عادت، نوع دیگری از دیدن را پیش می‌گذارد؛ دیدنی که در آن، حتی در میانه زشتی، امکان دیدن زیبایی از میان نمی‌رود. راهکار او دعوتی است به بازاندیشی در سازوکار داوری ما درباره آدم‌ها و جهان.
بخش «وطن به روایت من» در جشنواره امسال فیلم کوتاه، فرصتی برای بازخوانی مفهوم جنگ از دریچه نگاه فیلمسازان و مواجهه با روایت‌هایی است که لزوماً در محدوده یک رویداد تاریخی یا یک مقطع زمانی مشخص شکل نگرفته‌اند.
شاید نام ارکستر موسیقی نظامی به اندازه سایر ارکسترهای کشور در میان مخاطبان عام و فضای عمومی شنیده نشده باشد، اما نوای آن برای بسیاری از مردم آشناست؛ صدایی که سال‌ها در مراسم رسمی و تشریفاتی، در استقبال از رؤسای‌جمهوری و مقامات کشورهای میهمان تا آیین‌های نظامی، شنیده شده است.
شهروندان چین، این ساکنان شرق آسیا، به جنگ‌هایی که در غرب آسیا در جریان بوده یا هست، چگونه نگاه می‌کنند؟ برای یافتن این پاسخ، نیازمند کاوشی عمیق در فرهنگ سیاسی چین هستیم تا دریابیم که آنان از چه زاویه‌ای به خود و مسأله‌های دیگر جوامع و مناطق روی زمین، از جمله غرب آسیا می‌نگرند؟
در هر جنگ و نبردی، تنها شلیک گلوله‌ها و پیشروی نیروها تعیین‌کننده نیست؛ بخش بسیار مهمی از میدان، پشت صحنه و در دل کار فرهنگی، تبلیغات و رسانه جریان دارد. تجربه ۸ سال دفاع مقدس و دو جنگ اخیر نشان می‌دهد اگر کار فرهنگی و رسانه‌ای نبود، نه روحیه و انگیزه رزمندگان در خط مقدم حفظ می‌شد و نه امروز صدای مظلومیت و شجاعت آن مردمان غیور به گوش جهانیان می‌رسید.
آیین رسانه‌ای نمایش «قائم‌مقام فراهانی» صبح یکشنبه (۵ مهر) با حضور محمود شالویی رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، اردشیر صالح‌پور نویسنده و کارگردان نمایش «قائم‌مقام فراهانی»، ایرج راد، کاظم هژیرآزاد، اصغر همت و آتش تقی‌پور بازیگران تئاتر و سینما و جمعی از چهره‌های فرهنگی در سالن اجتماعات انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار شد.
سن‌پترزبورگ- ایرنا- وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که با هدف شرکت در رویدادهای روزهای فرهنگی ایران، مجمع بین‌المللی فرهنگ‌های متحد و مذاکره با همتای روس خود به روسیه سفر کرده است، از دانشگاه دولتی فرهنگ سن‌پترزبورگ به عنوان بزرگترین و قدیمی‌ترین دانشگاه حوزه فرهنگ این کشور بازدید کرد.
سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در صفحه شخصی خود در شبکه ایکس به مناسبت دومین سالگرد شهادت سیدحسن نصرالله مطلبی را منتشر کرد.
کتاب «بیگانه با ترس» با عنوان فرعی «هشت گفت‌وگو درباره خلبان محمود اسکندری» است.
کتاب «پروازهای بی‌بازگشت»، روایتی است از تلاطم‌های زندگی پرفراز و نشیب سید محسن خوشدل، مردی که نامش در تاریخچه لشکر ۲۷ محمدرسول‌الله(ص) با موشک «مالیوتکا» گره خورده است.
«بیگانه با ترس» یک تاریخ شفاهی از جنگ هوایی ایران و عراق و بررسی زندگی شخصیتی تأثیرگذار در نیروی هوایی، نبوغ تاکتیکی و مأموریت‌های استراتژیک، مرحوم سرهنگ خلبان محمود اسکندری، یکی از برجسته‌ترین خلبانان شکاری - بمب‌افکن فانتوم F۴ در تاریخ هوانوردی نظامی جهان است. این کتاب به قلم صادق وفایی و توسط انتشارات روزنامه ایران در پاییز ۱۴۰۲ منتشر شد.
زنی رو‌به‌روی دوربین با چهره زخمی ایستاده، صدایش می‌لرزد، چشم‌هایش خیس است. از هرکس این تصویر را می‌بیند، یک چیز می‌خواهد: پخشش نکند و یک زن ایرانی را فقط با دیدن یک ویدیو قضاوت نکند. توضیحی همراهش نیست، فقط یک هشتگ گوشه قاب: «بی‌دار».
اینکه کنسرت‌های علیرضا قربانی پرمخاطب است، دیگر خبر تازه‌ای نیست. آنچه شاید تازه و مهم باشد، خود این پرسش است که چرا؟
ما در فضای گفتمانی کشور مدام از «گردشگری هنری» حرف می‌زنیم، اما فاصله میان این حرف‌ها و واقعیت موجود، همچنان زیاد است. در حالی که ایران از موزه، گالری، اثر تاریخی، هنرمند، آیین های سنتی و ظرفیت‌های فرهنگی برخوردار است، هنوز سازوکار مشخصی برای تبدیل این داشته‌ها به «تجربه سفر» شکل نگرفته است.
وزیران فرهنگ ایران و روسیه روز شنبه در پایان مذاکرات دوجانبه و نشست کمیته مشترک فرهنگی دو کشور در سن‌پترزبورگ، تفاهم‌نامه تولید مشترک فیلم امضا کردند.
با فاصله‌گیری از جنگ و فرونشستن غبار هیجانات، ترس‌ها، دلهره‌ها، خشم و خروش و اضطراب‌ها، تجارب میدانی از طریق رسانه یا مطالعه نویسنده صورت گرفت.