کتاب «پوپولیسم و فاشیسم؛ چهرههای نوین اقتدار» اثر کارلوس دِ لا توره، پژوهشگر شناخته شده جامعهشناسی سیاسی - مطالعات تطبیقی دموکراسی و استاد علوم سیاسی و مدیر مرکز مطالعات آمریکای لاتین دانشگاه فلوریدا، از سوی انتشارات دُکسا و با ترجمه آروین مرادی منتشر شده است. اثر حاضر، که ابتدا در سلسلهجستارهای دانشگاه کمبریج انتشار یافت، تلاشی است برای رفع یک انگاره نادرست رایج در گفتمان سیاسی معاصر: برچسبزنی شتابزده «فاشیست» به هر رهبر عوامگرا و ناهمخوان با قواعد لیبرال.
در حالی که الگوریتمها پیش از آنکه کاربر تصمیم بگیرد چه ببیند و بخواند، انتخابها را پیشاپیش برای او سامان میدهند، «خویشتنداری دیجیتال» و «سکوت دیجیتال» به دو ضرورت برای انسان امروز بدل شدهاند؛ دو راهکاری که دکتر هادی خانیکی برای بازپسگیری حاکمیت انسان بر توجه خویش در برابر رسانههای مدرن مطرح میکند.
هوش مصنوعی دیگر یک امکان دوردست یا رویایی متعلق به آینده نیست، واقعیتی است که به اتاقهای خبر رسیده و آرامآرام در حال تغییر دادن مناسبات تولید، توزیع و مصرف خبر است. روزنامهنگاری، بهعنوان یکی از مهمترین نهادهای میانجی میان واقعیت و افکار عمومی، نمیتواند نسبت خود را با این تحول نادیده بگیرد. مسأله امروز دیگر این نیست که هوش مصنوعی وارد حرفه روزنامهنگاری خواهد شد یا نه؛ مسأله این است که روزنامهنگاران چگونه میتوانند در مواجهه با این فناوری، همچنان مرجعیت حرفهای، استقلال فکری و مسئولیت اجتماعی خود را حفظ کنند.
ارکستر چکاوک با اجرای آثار خاطرهانگیز، یاد موسیقی دهههای گذشته را زنده کرد
«ارکستر چکاوک» در تازهترین اجرای خود در تالار وحدت، شماری از ماندگارترین آثار جهانبخش پازوکی را با همراهی سه خواننده، محمد افروز، مجید حسینخانی و مجید حنطوشزاده، روی صحنه برد؛ اجرایی که با مرور ترانهها و تصنیفهای خاطرهانگیز دهههای ۴۰ و ۵۰، بار دیگر پیوند مخاطبان با موسیقی گذشته را به یاد آورد. در این اجرا محمد افروز، از خوانندگان پیرو مکتب استاد گلپا، در کنار مجید حنطوشزاده، شاگرد خود، به اجرای قطعات پرداخت. وحید تاج، پوریا اخواص، کیانوش گرامی، رضا بنفشهخواه، سیاوش طهمورث، خشایار راد بیویک میرزایی ، اسماعیل محرابی و ناصر آقایی نیز از جمله میهمانان این کنسرت بودند.
قرار بود سفری زیارتی باشد؛ رفتن به عتبات و بعد، از راه هندوستان، رسیدن به مشهد. اما سفر همیشه آنطور که از پیش برنامهریزی میکنیم پیش نمیرود، بهخصوص وقتی پای آدمهای تازه، دعوتهای پیدرپی و شهرهایی در میان باشد که هرکدام ماجرایی برای تعریف کردن دارند.
سفرنامهنویسی شرح مشاهدات مسافر از سرزمینهای گوناگون است که اطلاعاتی درباره آثار تاریخی، جغرافیا، اقلیم، فرهنگ، زبان و آداب و رسوم را به مخاطب ارائه میدهد. سفرنامهنویسی ریشه در دوران باستان دارد و از همان نخست با اهداف جنگی، تجاری یا زیارتی شکل گرفت، اما بیشتر وابسته به دیدگاههای شخصی بود. بعدها در قرون وسطی و دوران اکتشافات بزرگ اروپاییها، نوشتن درباره تجربیات سفر، قالبی پختهتر به خود گرفت.
کنفرانس گفتوگوی ادیان و هویت جهانی در وین برگزار شد؛
کنفرانس «هویت دینی و هویت جهانی؛ چشماندازهایی برای گفتوگوی بینادیانی» با حضور استادان دانشگاه، پژوهشگران دین و فعالان گفتوگوی بینادیانی از ایران و اتریش با همت رایزنی فرهنگی ایران در اتریش (خانه حکمت ایرانیان در وین) برگزار شد و در پایان این نشست، نخستین تندیس افتخار «نیلوفر گفتوگو» به پیتر هایدر، رئیس فدراسیون جهانی صلح در اتریش، اهدا شد.
دبیر جشنواره فیلم کوتاه تهران از «زنان، وطن و آینده فیلمساز جوان» به «ایران» میگوید
جوانی را در نظر بگیرید که از یک دفتر انجمن در شهرستان راهی تهران میشود تا فیلمش را روی پرده ببیند؛ چند دقیقهای که تکهای از جان خودش است. شاید ماهها دویده تا بغض، تنهایی یا پرسش بیپاسخش از هویت در یک نمای بسته جا بگیرد.
گاهی یک عدد، بیش از آنکه نشانه رونق باشد، پرسشی جدی پیش روی ما میگذارد. فروش ۲۸۰ میلیاردی تندیس «هیچ» در حراج تهران، فارغ از ارزشگذاری اقتصادی اثر، این پرسش را مطرح میکند که آیا با رونق اقتصاد هنر مواجهیم یا با بازاری که هنر را به نشانهای از تمایز طبقاتی و نمایش ثروت تبدیل کرده است؟
بازخوانی بحران لیبرالدموکراسی در خود زندگینامه فوکویاما با عنوان در قلمرو انسان واپسین
فرانسیس فوکویاما دوباره به سراغ «پایان تاریخ» رفته؛ همان نظریهای که نامش را مشهور کرد و از آن زمان تقریباً با هر جنگ، بحران و پیروزی یک رهبر اقتدارگرا، دوباره به او یادآوری شده است.
مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بینالمللی نمایش عروسکی تهران - مبارک با حضور هنرمندان حاضر در جشنواره و بچه ها باعروسک هایشان در محوطه تئاتر شهر برگزارشد.
من به اتفاقهایی که در زندگیام میافتد خیلی فکر میکنم و سعی میکنم در داستانهایم همیشه به سطحی از اتفاقها، تجربهها و خاطرات شخصی وفادار بمانم. کتاب «شکستن هسته زردآلو» را هم بر اساس چند اتفاق مشخص نوشتم. یکی مهاجرت پیاپی دوستان نزدیکم و اثری که این مهاجرت بر روان و بهخصوص بر انرژی عاطفی آدمها میگذارد.
«رابطه سیاست و فناوری» از دیدگاه مارک کوکلبرگ استاد فلسفه فناوری دانشگاه وین
در قرن بیستم، فناوری عمدتاً بهعنوان ابزاری برای افزایش رفاه، توسعه اقتصادی و پیشرفت علمی فهم میشد و پرسش اصلی این بود که این ابزارهای نو چه امکاناتی در اختیار انسان قرار میدهند. اما امروز پرسش مهمتری پیش روی ما قرار گرفته است:
بدن، بنیان هستی و بازتابدهنده موقعیت انسان در جهان محسوب میشود. بدن کارگر، کارفرما، گرسنه و سیر؛ هر یک داستانی ناگفته دارند و روایتگر سالها زیستن در طبقهای خاص هستند. در ادبیات اجتماعی، زمانی که حرف از فقر و نابرابری به میان میآید، اغلب از «شکم» بهمثابه نماد اصلی این محرومیت یاد میشود. اما شکم، تنها یک عضو صرفاً بیولوژیکی نیست؛ بلکه میدان نبردی است که تاریخ تحقیر، حسرت، خشونت و بقا در آن انباشته میشود.
اقتصاد ایران هنوز تا حد زیادی بر همان منطقی حرکت میکند که قرنها بر اقتصاد جهان حاکم بوده است: استخراج، تولید، مصرف و دورریز. این الگو در زمانی که منابع طبیعی فراوان و هزینههای زیستمحیطی پنهان بود، چندان مسالهساز نبود اما امروز آب، انرژی و مواد اولیه، دیگر منابعی بیانتها نیستند.
به بهانه آغاز چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران
در جریان زندگی گاه به پوستهای سخت از روایتهای ساختگی، نقشهای اجتماعی و نقابها پناه میبریم؛ نقابهایی که هم برای حفظ ظاهر و هم برای پنهان کردن زخمهای عمیق ساخته شدهاند. اما حقیقت واقعیمان، زمانی آشکار میشود که این پوستهها میشکنند.