دورهای در تلویزیون ایران، عروسکها فقط تکهای اسفنج و پارچه نبودند. کلاهقرمزی با شیطنتهای کودکانهاش، پسرخاله با سادگی دوستداشتنیاش، فامیلدور با غرزدنهای بامزهاش و شخصیتهای «مدرسه عروسکها» مانند کپل، نارنجی و سرمایی، از قاب تلویزیون بیرون آمدند و در خانههای مردم جا گرفتند. آنها سر سفره شام نشستند، به موضوع گفتوگوهای خانوادگی تبدیل شدند و جملههایشان در زبان روزمره مردم جا افتاد. این شخصیتها دیگر فقط عروسک نبودند؛ عضوی از خانواده بودند.
شاید کمی عجیب به نظر برسد که بخواهیم با یک سریال عامهپسند و پرمخاطب مثل «بدنام»، یک نظریه معروف روانکاوانه را تبیین کنیم؛ اما واقعیت این است که رابطهی بین یلدا و اسماعیل، به شکلی عمیق قابل خوانش در چارچوب نظریه «آنیما و آنیموس» کارل گوستاو یونگ، روانپزشک شهیر سوئیسی است. اما چطور؟
عکس «مرتضی آخوندی» از خاکسپاری ۱۶۸ دانشآموز شهید میناب که در حملات روزهای اول جنگ توسط آمریکا و اسرائیل به شهادت رسیدند، عنوان اول بخش عکاسی خبری مسابقات Golden Shot ۲۰۲۶ را کسب کرد.
«حمله به تایتانها» را نمیتوان صرفاً یک انیمه یا حتی یک روایت آخرالزمانی دانست. این اثر در لایههای عمیقتر خود، تأملی است درباره نسبت میان قدرت، خشونت، آزادی و حافظه تاریخی؛ یعنی همان عناصری که جوامع انسانی را میسازند و همزمان امکان فروپاشی آنها را نیز در خود دارند.
هر بار که جام جهانی از راه میرسد، جهان برای چند هفته زیر سلطه فوتبال قرار میگیرد. خیابانها، کافهها، شبکههای اجتماعی و گفتوگوهای روزمره رنگ و بوی دیگری پیدا میکنند و فوتبال به مهمترین موضوع مشترک میلیونها نفر تبدیل میشود. در این روزها فوتبال فقط یک مسابقه نیست؛ بخشی از حافظه جمعی ملتهاست، روایتی از شادی، حسرت، امید و هویت.
روانکاوی بیش از یک قرن پیش توسط زیگموند فروید آغاز شد و یکی از جسورانهترین تلاشها برای کاوش در عمق ذهن انسان بود. این جنبش، ذهن را از قلمرو فلسفه و ادبیات به حوزهای نظری-بالینی برد و مفاهیمی مانند ناهشیار، عقدهها و تأثیر کودکی را وارد فرهنگ عمومی کرد. اما مسیرش پر از فراز و فرود بود: گاهی به اوج شهرت رسید و گاهی مورد حمله شدید قرار گرفت؛ از اتهام علمی نبودن تا نقدهای فمینیستی و فرهنگی. با وجود همه این چالشها، روانکاوی همچنان زنده ماند و به شاخههای متنوع و غنی تبدیل شد.
گزارش «ایران» از نشست سالروز بزرگداشت آیتالله شهید بهشتی
آیتالله شهید سیدمحمد حسینی بهشتی را میتوان «متفکر امیدساز» نامید؛ اندیشمندی که امید را در توانایی فهم واقعیتها و حل مسائل جامعه از دل این فهم جستوجو میکرد. نام او با حوزههای متنوعی چون فقه و اجتهاد، فلسفه و الهیات، سیاست و حقوق اساسی، اقتصاد و توسعه گره خورده است، اما اهمیت آیتالله بهشتی بیش از آنکه در گستره موضوعات مورد توجه او باشد، در تلاشش برای پیوند دادن این حوزهها و شکل دادن به یک منظومه فکری منسجم نهفته است. او از جمله متفکرانی بود که میکوشید میان وفاداری به سنت دینی و ضرورتهای جهان جدید آشتی برقرار کند و از همین رو، اندیشهاش همچنان برای کسانی که دغدغه توسعه، عدالت، آزادی و آینده ایران را دارند، الهامبخش و امیدآفرین است.
نخستین نمایشگاه تخصصی کتاب ایرانشناسی در اتریش برگزار شد؛
به همت رایزنی فرهنگی ایران در اتریش، نخستین نمایشگاه تخصصی کتاب ایرانشناسی با حضور جمعی از ایرانشناسان، استادان دانشگاه، پژوهشگران و علاقهمندان به فرهنگ و تمدن ایران در «خانه حکمت ایرانیان» در وین افتتاح شد.
نزدیک به نیم قرن پس از درگذشت دکتر علی شریعتی، نام و اندیشه او همچنان در کانون بحثهای فکری و فرهنگی ایران قرار دارد. کمتر متفکری در تاریخ معاصر ایران را میتوان یافت که آثار و آرای او تا این اندازه محل تفسیرهای متفاوت، نقدهای متعارض و بازخوانیهای مداوم بوده باشد.
جنگ یکی از بسترهایی است که اندیشه و زیست ملیگرایانه و میهندوستانه را بازتولید میکند. به بیان دیگر، گرایش به وطنخواهی ممکن است در بسترهای متنوعی تکوین یابد و رشد کند که یکی از آنها جنگ است.
هر ساله با فرارسیدن ماه محرم، کنداکتور صدا و سیما نیز رنگ و بوی دیگری به خود میگیرد. سالهاست که مدیران تلویزیون تلاش میکنند در کنار پخش آیینهای عزاداری و برنامههای مذهبی، با تولید سریالهای مناسبتی نیز به استقبال این ماه بروند. نتیجه این رویکرد، شکلگیری گونهای از مجموعههای تلویزیونی است، هرچند موضوعات متفاوتی را روایت میکنند، اما در نهایت میکوشند مفاهیم برخاسته از فرهنگ عاشورا را در قالب داستانهای نمایشی بازآفرینی کنند.
در تاریخ ادبیات جهان، بهندرت میتوان نویسندهای را یافت که همچون آلکسی ماکسیموویچ پشکوف، معروف به ماکسیم گورکی (۱۹۳۶-۱۸۶۸)، تجربه زیسته خود را تا این اندازه در تار و پود آثارش تنیده باشد.
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در نشست کارگروه راهاندازی موزه شهدای مدرسه میناب:
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در خصوص اهداف راهاندازی «موزه یادواره شهدای مدرسه شجره طیبه میناب» در مجموعه فرهنگیتاریخی سعدآباد گفت: این موزه با رویکردی روایتمحور و مبتنی بر اسناد و اشیای واقعی، به منظور ثبت و بازنمایی ابعاد انسانی حمله به یک مرکز آموزشی و شهادت دانشآموزان بیگناه شکل میگیرد تا در برابر فراموشی تاریخ ایستاده و صدای مظلومیت کودکان قربانی جنگ را به افکار عمومی جهان منتقل کند.
چهرههای تأثیرگذار در فرهنگ و اجتماع و سبک زندگیشان از سرمایههای فرهنگی هر جامعهای هستند که اگر به نیکی قدر دانسته شوند و زحمات و تلاشهای آنان بموقع دیده و ستوده شود، باعث انگیزه مضاعف در این افراد خواهد شد.