جمله با لحنی آرام پیش می‌رود. کلمه‌ای نیمه‌کاره می‌ماند و عذری کوتاه جایش را می‌گیرد: «ببخشید». بعد تندترین عبارت می‌آید. عذرخواهی چیزی را پس نمی‌گیرد، فقط مثل سپر جلوی حرف بعدی گذاشته می‌شود. انگار با گفتن آن یک کلمه، اجازه‌ای صادر شده که هر چه بعدش آمد، پذیرفتنی باشد. چند ساعت بعد، همین چند ثانیه در هزاران گوشی می‌چرخد.
مصطفی ججلی خواننده اهل ترکیه و فرزاد فرزین در یک پروژه بین‌المللی موسیقی کنار هم قرار می‌گیرند.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در شورای فرهنگ عمومی کشور گفت: نقطه قوت کشور ما «فرهنگ عمومی و اجتماعی» است؛ البته با مطلوب فاصله داریم ولی کشور اتفاقات زیادی را از سر گذرانده و نقطه قوت ما در همه این موقعیت‌ها فرهنگ بوده است و نباید آن را دست‌کم گیریم و برای پیشرفت در این حوزه باید تلاش کرد.
اکران فیلم‌هایی مانند «کافه سلطان»، «من می‌ترسم»، «بی‌دار» و «بت» بار دیگر توجه‌ها را به ظرفیت سینمای اجتماعی برای روایت دغدغه‌های انسان امروز جلب کرده است.
جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی زمانی می‌توانند به جریان‌هایی ماندگار تبدیل شوند که از برنامه‌ریزی، حمایت و تداوم برخوردار باشند. جایزه ملی آهنگسازی روح‌الله خالقی نیز با هدف شناسایی استعدادهای جوان و ترویج اصول علمی آهنگسازی، در تلاش است فراتر از یک رقابت هنری، به بستری برای آموزش، تولید و خلق آثار ماندگار موسیقایی تبدیل شود.
سید مصطفی محقق داماد، مجتهد، فیلسوف و حقوقدان که داماد خانواده لاریجانی است و بیش از همه با شهید لاریجانی آشنایی دارد، درباره ایشان گفت: «زندگی شهید لاریجانی پیش از اینکه یک واقعه تاریخی باشد، یک پرسش فلسفی است، پرسشی از معنای حقیقت، از رابطه یک فرد، از معنای مسئولیت و خیر عمومی سؤال می‌کند.
این جشنواره از ۲۵ تا ۲۹ مهرماه در گالری سیب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان شاهرود برگزار شد.
جشنواره بین‌المللی ستاره‌های صحنه در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴، شش دوره برگزاری را پشت سر گذاشته و از رقابتی هنری با مشارکت هنرمندان استان‌های مختلف ایران به رویدادی با حضور شرکت‌کنندگانی از ۱۵ کشور جهان تبدیل شده است.
معرفی احمد اکبرپور در بخش نویسندگی و رضا دالوند در بخش تصویرگری به‌عنوان نامزدهای ایرانی جایزه هانس کریستین اندرسن ۲۰۲۸، فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه ادبیات کودک ایران در جهان؛ جایگاهی که ارزیابی آن تنها با شمار جوایز و افتخارات به دست نمی‌آید و به میزان حضور آثار ایرانی در گفت‌وگوی ادبی و هنری بین‌المللی نیز وابسته است.
همه ما به این واقعیت پی برده‌ایم که جنگ بخشی از واقعیت اجتماعی و سیاسی بشر است و به دلیل تجاوزات دشمنان به این سرزمین، امروز جنگ به یک واقعیت معاصر ایران هم تبدیل شده است. اما به‌رغم این آگاهی، جنگ هنوز جایگاه روشنی در مطالعات اجتماعی ایران پیدا نکرده است. موضوع این مقاله، بررسی دلایل همین غیبت است؛ اینکه چرا علوم اجتماعی ایران جنگ را کمتر موضوع نظریه‌پردازی قرار داده است؟
دوران نوجوانی، همان فصل پرشور و پرتب‌وتابی است که آدم میان زمین و هوا معلق می‌ماند؛ نه دیگر کودک است که به بهانه‌ای ساده آرام بگیرد و نه هنوز بزرگسالی جاافتاده که راه و چاه دنیا را بلد باشد. این گذرگاه حساس، پر از طوفان‌های درونی، پرسش‌های بی‌پاسخ درباره هویت و جنگی مداوم میان استقلال‌طلبی و پناه جستن است.
اکبر زنجانپور در نشست تخصصی «عصر کارگردان» با موضوع «بررسی دلایل کم‌کاری و کناره‌گیری کارگردانان حرفه‌ای تئاتر در دهه اخیر» که به همت کانون کارگردانان خانه تئاتر برگزار شد، از وضعیتی سخن گفت که نمی‌توان آن را صرفاً به کم‌کاری هنرمندان یا تغییر ذائقه مخاطبان نسبت داد.
در دنیای امروز و در پیچ و خم روابط انسانی، یکی از سخت‌ترین و تلخ‌ترین تجربه‌های زندگی زمانی اتفاق می‌افتد که نقاب از چهره آدم‌های امن و آشنایمان برداشته می‌شود. ما انسان‌ها عادت داریم در ذهن خود از کسانی که دوست‌شان داریم،
کتابت قرآن کریم به قلم سید محمد احصایی، پس از بیش از یک دهه نگارش، تمرین و بازبینی‌های تخصصی، به پایان رسید و نسخه چاپی آن هفته گذشته در موزه هنرهای معاصر رونمایی شد. این اثر که در ۲۶۵۵ صفحه و با خط محقق نگاشته شده، است؛ پروژه‌ای که سرانجام با همکاری گروهی از متخصصان ایرانی و در شمارگان محدود هزار نسخه به چاپ رسید.
سعید عابدی از فعالان دوبلاژ ایران درگذشت.
«شمسی بهروزی»، معروف به «شمشوک»، از زنان تأثیرگذار موسیقی محلی بلوچستان است؛ هنرمندی که از نوجوانی آواز بلوچی را آغاز کرد و طی سال‌ها تلاش، به حفظ و انتقال نغمه‌های کهن این منطقه، از جمله لالایی‌های مادرانه و آوازهای زُهِیریگ، پرداخت. صدای او سال‌ها در مراسم سنتی بلوچ، طنین‌انداز بوده و بخشی از حافظه فرهنگی مردم جنوب بلوچستان را شکل داده است.
جامعه باستان‌شناسی ایران هفته گذشته به سوگ نشست؛ «یوسف مجیدزاده»، باستان‌شناس برجسته ایرانی، در دیار غربت چشم از جهان فروبست تا چشم تاریخ و فرهنگ این مرزوبوم به اشک بنشیند. محمدابراهیم زارعی، رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در سوگنامه‌ای نوشت: «امروز که به گذشته می‌نگرم، بیش از هرچیز به این می‌اندیشم که باستان‌شناسی ایران چه فرصت‌هایی را از دست داد و چه اندازه از توان و شور این نسل در پیچ‌وخم تنگ‌نظری‌ها و تصمیم‌های نادرست هدر رفت.»
اجرای نمایش آیینی «نقطه عطف، صفر چهار» در تالار اندیشه حوزه هنری انقلاب اسلامی و آغاز اجرای «مجلسی شبیه به شبیه‌خوانی» در تماشاخانه سنگلج، دو رویداد قابل توجه در عرصه تئاتر ایران هستند که بار دیگر ظرفیت‌های هنرهای نمایشی- آیینی را به مرکز توجه می‌آورند. این دو اثر، با وجود تفاوت در شیوه اجرا و فضای نمایشی، از منظری مشترک اهمیت دارند.
در جهانی که ماشین‌ها هر روز بیش از گذشته توانایی‌های انسانی را بازسازی می‌کنند، دستخط هنوز چیزی بیش از وسیله‌ای برای انتقال کلمات است. هر دستخط نشانی از حضور انسانی است که کلمات را بر صفحه می‌نشاند؛ حضوری که در انتخاب شکل حروف، فشار قلم، مکث میان واژه‌ها و حتی لغزش‌های کوچک دست آشکار می‌شود. اما اگر روزی ماشین بتواند تمام این نشانه‌ها را چنان دقیق تقلید کند که تشخیص نسخه اصلی از بدل ناممکن شود، چه چیزی از یگانگی انسان باقی خواهد ماند؟
هفته سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی ایران از دیروز، دوم آبان‌ماه با مشارکت جهاد دانشگاهی، مرکز ملی فضای مجازی، پژوهشگاه فضای مجازی، سازمان صداوسیما، انجمن سواد رسانه‌ای ایران، دانشگاه فرهنگیان و جمعی دیگر از نهادهای فرهنگی و آموزشی آغاز شده است.