چند وقت پیش در شبکه‌های اجتماعی به دوره‌ای برخوردم که هدفش آموزش کارت‌به‌کارت کردن به والدین بود. در نگاه اول، شاید موضوع چندان مهمی به نظر نرسد؛ چند جلسه آموزش برای یاد گرفتن کاری ساده که خیلی از ما روزانه انجام می‌دهیم. اما هرچه بیشتر به آن فکر کردم، بیشتر به این نتیجه رسیدم که پشت همین اتفاق به‌ظاهر ساده، مسأله‌ای جدی‌تر وجود دارد. اینکه ما چقدر به مهارت‌های تازه‌ای که زندگی روزمره از ما می‌خواهد، توجه می‌کنیم؟ و مهم‌تر از آن، چقدر پذیرفته‌ایم که یاد گرفتن این مهارت‌ها، حتی در بزرگسالی، بخشی از زندگی است؟
گفتوگو با مجید قیصری درباره مجموعه داستان برف کهنه، برف نو و پیامدهای جنگ در گذر سال‌ها
چهار دهه پس از پایان جنگ تحمیلی عراق، ترکش‌های آن ۸ سال هنوز در گوشه و کنار شهر و لابه‌لای زندگی روزمره آدم‌های معمولی نفس می‌کشد؛ واقعیتی که مجید قیصری سال‌هاست بنای داستان‌نویسی‌اش را روی آن متمرکز کرده است.
گزارش «ایران» از مراسم تشییع پیکر محسن راستانی و واکنش چهره‌های عکاسی به میراث او
در روزهایی که جامعه عکاسی و فرهنگی ایران در سوگ محسن راستانی، عکاس برجسته و مستندنگار نام‌آشنا نشسته است، آیلین راستانی، همسر این هنرمند فقید، در مراسم تشییع او با نواختن ویلنسل و تقدیم قطعاتی به همسرش، فضایی متفاوت برای وداع رقم زد. این مراسم با نوای سنج و دمام و همراهی دوستان و همکاران قدیمی برگزار شد و چهره‌های شاخص هنری و مطبوعاتی نیز در گفتوگو با «ایران»، از نگاه انسانی، بینش عکاسانه و پروژه‌های ماندگار او سخن گفتند.
تصویب قطعنامه مستقل یونسکو درباره منشور کوروش، فرصتی برای بازاندیشی در نسبت ما با میراث تمدنی ایران است. مهم‌ترین نکته در این بازاندیشی، ضرورت عبور از نگاه صرفاً ملی‌گرایانه و حرکت به سوی نگاهی جهانی است؛ نگاهی که میراث تمدنی ایران را، در عین برخاستن از تاریخ و فرهنگ این سرزمین، متعلق به تمام بشریت می‌داند.
توهین در لباس نقد؛ از گفت‌وگوهای فرهنگی تا چرخه پربازدید جنجال
جمله با لحنی آرام پیش می‌رود. کلمه‌ای نیمه‌کاره می‌ماند و عذری کوتاه جایش را می‌گیرد: «ببخشید». بعد تندترین عبارت می‌آید. عذرخواهی چیزی را پس نمی‌گیرد، فقط مثل سپر جلوی حرف بعدی گذاشته می‌شود. انگار با گفتن آن یک کلمه، اجازه‌ای صادر شده که هر چه بعدش آمد، پذیرفتنی باشد. چند ساعت بعد، همین چند ثانیه در هزاران گوشی می‌چرخد.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در شورای فرهنگ عمومی کشور گفت: نقطه قوت کشور ما «فرهنگ عمومی و اجتماعی» است؛ البته با مطلوب فاصله داریم ولی کشور اتفاقات زیادی را از سر گذرانده و نقطه قوت ما در همه این موقعیت‌ها فرهنگ بوده است و نباید آن را دست‌کم گیریم و برای پیشرفت در این حوزه باید تلاش کرد.
اکران فیلم‌هایی مانند «کافه سلطان»، «من می‌ترسم»، «بی‌دار» و «بت» بار دیگر توجه‌ها را به ظرفیت سینمای اجتماعی برای روایت دغدغه‌های انسان امروز جلب کرده است.
تأکید آهنگسازان و داوران چهارمین جایزه ملی آهنگسازی روح‌الله خالقی بر آموزش، آرشیو و استمرار
جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی زمانی می‌توانند به جریان‌هایی ماندگار تبدیل شوند که از برنامه‌ریزی، حمایت و تداوم برخوردار باشند. جایزه ملی آهنگسازی روح‌الله خالقی نیز با هدف شناسایی استعدادهای جوان و ترویج اصول علمی آهنگسازی، در تلاش است فراتر از یک رقابت هنری، به بستری برای آموزش، تولید و خلق آثار ماندگار موسیقایی تبدیل شود.
سید مصطفی محقق داماد، مجتهد، فیلسوف و حقوقدان که داماد خانواده لاریجانی است و بیش از همه با شهید لاریجانی آشنایی دارد، درباره ایشان گفت: «زندگی شهید لاریجانی پیش از اینکه یک واقعه تاریخی باشد، یک پرسش فلسفی است، پرسشی از معنای حقیقت، از رابطه یک فرد، از معنای مسئولیت و خیر عمومی سؤال می‌کند.
جشنواره بین‌المللی ستاره‌های صحنه در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴، شش دوره برگزاری را پشت سر گذاشته و از رقابتی هنری با مشارکت هنرمندان استان‌های مختلف ایران به رویدادی با حضور شرکت‌کنندگانی از ۱۵ کشور جهان تبدیل شده است.
احمد اکبرپور و رضا دالوند چگونه می‌توانند نماینده ظرفیت‌های ادبیات کودک ایران در عرصه جهانی باشند؟
معرفی احمد اکبرپور در بخش نویسندگی و رضا دالوند در بخش تصویرگری به‌عنوان نامزدهای ایرانی جایزه هانس کریستین اندرسن ۲۰۲۸، فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه ادبیات کودک ایران در جهان؛ جایگاهی که ارزیابی آن تنها با شمار جوایز و افتخارات به دست نمی‌آید و به میزان حضور آثار ایرانی در گفت‌وگوی ادبی و هنری بین‌المللی نیز وابسته است.
همه ما به این واقعیت پی برده‌ایم که جنگ بخشی از واقعیت اجتماعی و سیاسی بشر است و به دلیل تجاوزات دشمنان به این سرزمین، امروز جنگ به یک واقعیت معاصر ایران هم تبدیل شده است. اما به‌رغم این آگاهی، جنگ هنوز جایگاه روشنی در مطالعات اجتماعی ایران پیدا نکرده است. موضوع این مقاله، بررسی دلایل همین غیبت است؛ اینکه چرا علوم اجتماعی ایران جنگ را کمتر موضوع نظریه‌پردازی قرار داده است؟
۸ روایت موازی و بی‌تعارف از دل دغدغه‌های نوجوانان در مجموعه بی‌اجازه در مدرسه
دوران نوجوانی، همان فصل پرشور و پرتب‌وتابی است که آدم میان زمین و هوا معلق می‌ماند؛ نه دیگر کودک است که به بهانه‌ای ساده آرام بگیرد و نه هنوز بزرگسالی جاافتاده که راه و چاه دنیا را بلد باشد. این گذرگاه حساس، پر از طوفان‌های درونی، پرسش‌های بی‌پاسخ درباره هویت و جنگی مداوم میان استقلال‌طلبی و پناه جستن است.
اکبر زنجانپور در نشست تخصصی «عصر کارگردان» با موضوع «بررسی دلایل کم‌کاری و کناره‌گیری کارگردانان حرفه‌ای تئاتر در دهه اخیر» که به همت کانون کارگردانان خانه تئاتر برگزار شد، از وضعیتی سخن گفت که نمی‌توان آن را صرفاً به کم‌کاری هنرمندان یا تغییر ذائقه مخاطبان نسبت داد.
روایتی از انسان‌های خاکستری در «مرا در قصه‌ات نکش»
در دنیای امروز و در پیچ و خم روابط انسانی، یکی از سخت‌ترین و تلخ‌ترین تجربه‌های زندگی زمانی اتفاق می‌افتد که نقاب از چهره آدم‌های امن و آشنایمان برداشته می‌شود. ما انسان‌ها عادت داریم در ذهن خود از کسانی که دوست‌شان داریم،
کتابت قرآن کریم به قلم سید محمد احصایی، پس از بیش از یک دهه نگارش، تمرین و بازبینی‌های تخصصی، به پایان رسید و نسخه چاپی آن هفته گذشته در موزه هنرهای معاصر رونمایی شد. این اثر که در ۲۶۵۵ صفحه و با خط محقق نگاشته شده، است؛ پروژه‌ای که سرانجام با همکاری گروهی از متخصصان ایرانی و در شمارگان محدود هزار نسخه به چاپ رسید.
«شمسی بهروزی»، معروف به «شمشوک»، از زنان تأثیرگذار موسیقی محلی بلوچستان است؛ هنرمندی که از نوجوانی آواز بلوچی را آغاز کرد و طی سال‌ها تلاش، به حفظ و انتقال نغمه‌های کهن این منطقه، از جمله لالایی‌های مادرانه و آوازهای زُهِیریگ، پرداخت. صدای او سال‌ها در مراسم سنتی بلوچ، طنین‌انداز بوده و بخشی از حافظه فرهنگی مردم جنوب بلوچستان را شکل داده است.
