تیمهای خصوصی در فوتبال ایران، یادآور تجربههای تلخی چون دارایی، استقلال اهواز و استیلآذین هستند؛ سرمایهگذاریهای کلانی که به دلیل فقدان زیرساختهای حرفهای و درآمدزایی پایدار، محکوم به فنا شدند. این تیمها که با پشتوانه سرمایهگذاران شکل گرفتند، هزینههای هنگفتی را متحمل شدند، اما در نهایت نتوانستند به بقای خود ادامه دهند.
در حالی که در فوتبال ایران انحلال باشگاهها به پدیدهای عادی تبدیل شده است، از هما و وحدت گرفته تا راهآهن، شاهین و پاس و... در فوتبال حرفهای جهان چنین اتفاقی بسیار کم رخ میدهد.
روایت فوتبالی «عیسی کلانتری» وزیر وقت جهاد کشاورزی در دولت سازندگی از ماجرای تأسیس تیم فوتبال کشاورز در سال ۱۳۶۸ و انحلال زودهنگام آن در سال ۱۳۷۴ پرده از پشت صحنه یک تصمیم جنجالی در فوتبال ایران برمی دارد که در نوع خود جالب است.
قصه انحلال تیمهای ورزشی که روزگاری در ورزش ایران نقش پررنگی در ایجاد شور و نشاط اجتماعی داشتند، روایت تلخی است که به هیچ وجه نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.
باشگاه پرسپولیس با صدور بیانیهای و اعتراض به کمیته استیناف فدراسیون فوتبال، خواستار اجرای عدالت و برخورد برابر با همه تیمها شد و اعلام کرد که مقابل فشار و بیعدالتی، سکوت نخواهد کرد.
مربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران گفت: یکی از خصوصیات مربیان ایتالیایی این است که به ساختار دفاعی اهمیت زیادی میدهند و حضور گالیاردی میتواند برای برطرف کردن ضعفهای دفاعی تیم ملی مفید باشد.
سامیار عبدلی، شناگر ملیپوش ایران به عنوان نفر اول شنا در ماده ۵۰ متر آزاد در ششمین دوره بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی دست پیدا کرد تا اولین مدال طلای شنای ایران در تاریخ این بازیها و همچنین اولین مدال طلای کاروان ایران در این دوره از مسابقات به دست آید.
تیم ملی فوتسال ایران در دیدار نیمه نهایی رقابتهای همبستگی کشورهای اسلامی با نتیجه ۴ بر ۲ برابر ازبکستان به پیروزی رسید و راهی دیدار فینال این رقابتها شد.
وضعیت فرهنگی برخی ورزشگاههای ایران به مرز یک بحران جدی رسیده است؛ جایی که فضایی آکنده از توهین، پرتاب اشیا، شعارهای قومیتی، جنسیتی جای شور هیجانی سالم و حمایت سازنده از تیم را گرفته است. این محیط اغلب به محلی برای تخلیه خشمهای انباشته اجتماعی تبدیل شده که هیچ ارتباطی با روح واقعی ورزش ندارد.