روزی که حکم «رئیس کمیته بازی جوانمردانه و مسئولیت اجتماعی» را در فدراسیون فوتبال گرفتم، حتی برخی از روزنامهنگاران ورزشی در توئیتر و اینستاگرام شوخی کردند و متلک پراندند که این پست «مندرآوردی» است! در حالیکه حتی یکبار به خودشان زحمت نداده بودند اساسنامه فدراسیون فوتبال را ورق بزنند تا ببینند ماده ۵۰ دقیقاً در مورد این کمیته است. یعنی یکی از کمیتههای رسمی و قانونی فدراسیون فوتبال که زیر نظر AFC وجود آن الزامی است.
گزاره «فرهنگ در ورزش» و نقشآفرینی ورزشکاران در ترویج فرهنگ اخلاقی و پهلوانی، همواره از مهمترین مطالبات جامعه از اهالی ورزش بوده است. این در حالی است که تقریباً تمامی باشگاههای ورزشی کشور، پیشوند «فرهنگی» را در نام خود دارند، اما رویکرد فرهنگی آنان هرگز همپای سایر فعالیتهایشان رشد نکرده و به بلوغ کامل نرسیده است.
وزیر ورزش و جوانان گفت: ورزشکاران ما در رشتههای مختلف تلاش میکنند پرچم دیپلماسی و عزت ایران را در بازیهای کشورهای اسلامی به میزبانی ریاض برافراشته کنند.
بهزاد غلامپور که طی هفتههای گذشته در تمرینات استقلال شرکت کرده و دروازهبانان این تیم را تمرین داده بود، قراردادش را به صورت رسمی با آبیپوشان تهرانی به امضا رساند.
سخنگوی وزارت امور خارجه گفت: امیدواریم میزبانان جام جهانی ۲۰۲۶ به تعهد خود نسبت به ورزش به عنوان امری غیرسیاسی پایبند باشند؛ هرچند متاسفانه در عمل شاهد بودهایم که در مواردی این اصل رعایت نشده است.
حمیدرضا صائبی، سرپرست فدراسیون ورزش دانشآموزی، جدی نبودن زنگ ورزش در مدارس را قبول ندارد. او معتقد است حالا زنگ ورزش در مدارس زمینهساز حضور دانشآموزان در بازیهای آسیایی جوانان بحرین است: «همین بچههایی که در بازیهای آسیایی ۲۰۲۵ بحرین خوش درخشیدند، دانشآموز هستند.
کشف استعدادهای ورزشی در ردههای پایه از مهمترین موضوعات هر جامعه است؛ مقولهای که میتواند مسیر رشد حرفهای دانشآموزان را هموار کرده و آینده ورزش کشور را تضمین کند.
شاید باورش دشوار باشد، اما جرقه موفقیت بسیاری از قهرمانان بزرگ جهان از زنگ ورزش مدرسه زده شد. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که اگر استعدادیابی علمی و استانداردی در مدارس انجام گیرد، میتوان قهرمانان آینده را از همان دوران کودکی شناسایی کرد و پرورش داد.
زنگ ورزش در مدارس همچنان مورد بیتوجهی قرار دارد؛ مگر آنکه مدیر یا مربی ورزش مدرسه، خود علاقهمند به ورزش باشد و کار را بهصورت جدی دنبال کند. از سوی دیگر، مسابقات دانشآموزی نیز ساختار منسجم و سیستماتیکی ندارند. به همین دلیل، در هر مدرسه معمولاً تنها چند بازیکن در رشتههایی مانند والیبال استعداد قابلتوجهی دارند و در نهایت هر مدرسه شاید یک بازیکن آیندهدار پرورش دهد.
المپیاد استعدادهای برتر فرصتی کمنظیر برای شناسایی و ارزیابی استعدادهای ورزشی در ردههای سنی پایه و دانشآموزان است. نوجوانان مستعد از نقاط مختلف کشور در شرایط برابر رقابت میکنند و این تجربه، نخستین گام آنان در مسیر قهرمانی ملی و بینالمللی خواهد بود.
روایت برخی دانشآموزان از فعالیتهای ورزشی در مدرسه و زنگ ورزش، بیانگر این واقعیت است که همچنان در این فرآیند، نگاهی دوگانه وجود دارد. در برخی مدارس، رویکرد مدیریتی نسبت به زنگ ورزش بهصورت ایدهآل دنبال میشود، زیرا مدیر مدرسه خود به ورزش علاقهمند است؛ اما در برخی دیگر، چنین اهمیتی داده نمیشود و به زنگ ورزش نگاهی معمولی و کماهمیت وجود دارد.