حذف تیم ملی ایران از جامجهانی ۲۰۲۶را اگر بخواهیم دقیقتر و واقعبینانهتر روایت کنیم، باید پیش از ورود به مباحث فنی، به شرایطی اشاره کنیم که تیم در آن به این رقابتها رسید؛ شرایطی که نهتنها ایدهآل نبود، بلکه در برخی موارد بهوضوح به ضرر تیم نیز تمام شد. تیم ملی در حالی راهی جام جهانی شد که فرآیند آمادهسازی آن تحت تأثیر مجموعهای از عوامل بیرونی قرار داشت؛ از کارشکنیهای میزبان گرفته تا مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی که برنامههای تدارکاتی را مختل کرد.
در جدال ایران و مصر، آنچه رقم خورد، نه یک مسابقه ساده بلکه بازی شطرنجی بود نفسگیر و اعجابانگیز؛ جدالی از جنس محاسبه و میلیمتر، با مهرههایی که تنها در فکر پیروزی و گریز از باخت بودند. ایران با آرایش ۳-۵-۲ وارد میدان شد، اما در جریان بازی به ۶-۲-۲ تغییر شکل داد؛ جایی که وینگبکها چنان عقب نشستند که خط دفاعی به کمربندی پنجنفره بدل شد، سدی فشرده مقابل مثلث هجومی مصر.
تیم ملی فوتبال ایران پس از تساوی تیمهای ملی فوتبال اتریش و الجزایر و تعیین تکلیف هشت تیم سوم برتر گروههای ۱۲ گانه، از صعود به مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ ناکام ماند.
رئیس فیفا پس از تساوی یک بر یک ایران و مصر در گروه G جام جهانی ۲۰۲۶، از این دیدار به عنوان «بازیای عالی و سرشار از احساسات» یاد کرد و گفت: «از دقیقه اول تا آخر، تمام آن چیزی که فوتبال نیاز داشت، در این بازی بود.»
سومین تساوی ایران در سومین دیدار و وارد شدن به بازی احتمالات. ایران در روزی که نمایشی بسیار خوب مقابل مصر ارائه کرد در نهایت نتوانست به برد برسد تا باز هم تساوی سهم شاگردان امیر قلعه نویی باشد. این البته برای اولین بار است که تیم ملی ایران بدون شکست دور گروهی را به پایان می برد و همین نیز دستاورد بزرگی است.
بدشانسی شاید کامل ترین کلمه برای وصف این بازی باشد، جایی که تیردروازه و VAR مقابل ایران و کنار مصری ها ایستادند و البته مهدی طارمی همیشه گلزن نیز نتوانست پنالتی خود را تبدیل به گل کند. با این حال امید به صعود تیم ملی همچنان زنده است.
