ابلاغ الزامات مجوز حرفه‌ای از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) را باید فراتر از یک فرآیند اداری و نظارتی، فرصتی برای اصلاح ساختار باشگاه‌های فوتبال ایران دانست. تطابق باشگاه‌ها با استانداردهای تعیین‌شده، ضرورتی است که علاوه بر افزایش پاسخگویی مدیران، می‌تواند به شکل‌گیری ساختارهایی منسجم‌تر، پایدارتر و حرفه‌ای‌تر در فوتبال کشور منجر شود.
پرونده سربازی بیرانوند پس از ماه‌ها کش‌وقوس فردا بایگانی می‌شود.
فرنگی کار وزن ۸۲ کیلوگرم ایران برای دومین سال متوالی به مدال طلای رقابت های جهانی قزاقستان دست یافت.
کاروان ورزشی ایران در پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با کسب ۲۶ مدال طلا، ۳۶ نقره و ۴۰ برنز و مجموع ۱۰۲ مدال، در جایگاه ششم جدول رده‌بندی قرار گرفت. این نتیجه در مقایسه با دو دوره گذشته، از کاهش شمار مدال‌های ایران و تنزل جایگاه کاروان ایران در رقابت‌های پاراآسیایی حکایت دارد.
تغییر چهار مربی در ۹ هفته ابتدایی لیگ برتر فوتبال، چیزی جز نشانه‌ای روشن از نتیجه‌گرایی افراطی مدیران باشگاه‌ها نیست؛ رویکردی که درآن، نیمکت مربیگری اولین قربانی ناکامی تیم‌ها می‌شود. وقتی مدیران عامل جایگاه خود را بی‌ثبات می‌بینند و بقای مدیریتی خود را به نتایج تیم گره می‌زنند، طبیعی است که با اولین ناکامی، برکناری سرمربی را ساده‌ترین راه برای فرار از فشارها بدانند؛ تصمیمی شتاب‌زده که لزوماً به بهبود شرایط تیم منجر نمی‌شود.
هنوز یک‌چهارم از بیست‌وششمین دوره رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران سپری نشده، اما تغییرات روی نیمکت تیم‌ها به یکی از اتفاقات پرتکرار فصل تبدیل شده است. تاکنون چهار باشگاه سرمربیان خود را تغییر داده‌اند و زمزمه‌هایی نیز درباره احتمال جابه‌جایی روی دو نیمکت دیگر به گوش می‌رسد؛ روندی که بار دیگر مسأله ثبات مدیریتی، شیوه انتخاب مربیان و فرصت اجرای برنامه‌های فنی را به کانون توجه آورده است.
تغییرات پرتعداد روی نیمکت تیم‌های لیگ برتر فوتبال ایران، بار دیگر مسأله ثبات کادر فنی و فرصت‌دادن به مربیان برای اجرای برنامه‌هایشان را مطرح کرده است. در فصل بیست‌وششم نیز برخی باشگاه‌ها از هفته‌های ابتدایی به فکر تغییر سرمربی افتاده‌اند؛ تصمیم‌هایی که زیر فشار نتایج، انتظارات هواداران و نگاه کوتاه‌مدت مدیران گرفته می‌شوند.
بی‌ثباتی روی نیمکت‌های لیگ برتر فوتبال ایران را نمی‌توان تنها به عملکرد مربیان نسبت داد. بخش مهمی از این وضعیت، ریشه در کم‌حوصلگی مدیرانی دارد که با اولین نتایج نامطلوب، مسیر تغییر سرمربی را در پیش می‌گیرند. بسیاری از این مدیران به لحاظ فکری تجربه و پختگی لازم برای مدیریت شرایط دشوار را ندارند و به جای پایبندی به برنامه‌های بلندمدت، تحت‌تأثیر نتایج کوتاه‌مدت تصمیم می‌گیرند.
اخراج چهار سرمربی تا پایان هفته نهم لیگ برتر فوتبال ایران، بار دیگر نگاه‌ها را به تصمیم‌های شتاب‌زده مدیران باشگاه‌ها و غلبه نتیجه‌گرایی بر برنامه‌ریزی بلندمدت معطوف کرده است؛ تغییراتی که نه‌تنها موفقیت تیم‌ها را تضمین نمی‌کند، بلکه گاهی با برهم‌زدن ساختار فنی و روابط درون تیمی، شرایط را دشوارتر می‌کند.
روزی که بیست‌وششمین دوره رقابت‌های لیگ برتر آغاز شد، کمتر کسی تصور می‌کرد که عمر همکاری برخی سرمربیان با باشگاه‌هایشان تا پایان هفته‌های ابتدایی مسابقات به پایان برسد.
در پنجمین روز از بازی های پاراآسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، تیم ملی والیبال نشسته مردان ایران در فینال به مصاف قزاقستان رفت و با برتری ۳ بر صفر به مدال طلای بازی های پاراآسیایی دست یافت.
در پنجمین روز از بازی های پاراآسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، در پرتاب دیسک مردان نمایندگان ایران موفق به کسب مدال طلا، نقره و برنز شدند و در پرتاب وزنه زنان یک طلا و یک نقره گرفتند.
هندبال ایران که در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگژو به مدال نقره رسید، طی سال‌های اخیر روندی نزولی را تجربه کرده و از جمع مدعیان قاره فاصله گرفته است.
کادر فنی تیم ملی هندبال با میدان دادن به جوانان در بازی‌های آسیایی، فرصتی فراهم کرد تا تغییر نسل در یکی از رویدادهای مهم ورزشی آغاز شود؛ تصمیمی که این رشته مدت‌ها به آن نیاز داشت. بسیاری از بازیکنان باتجربه و لژیونرها امکان همراهی تیم را نداشتند و تعدادی نیز به دلیل شرایط سنی، دیگر توان حضور در چنین تورنمنت سنگینی را نداشتند.
عملکرد تیم ملی هندبال مردان ایران در سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی، از جاکارتا ۲۰۱۸ تا هانگژو ۲۰۲۲ و ناگویا ۲۰۲۶، نشان‌دهنده افت تدریجی شاخص‌های آماری این تیم و افزایش فاصله آن با مدعیان اصلی هندبال آسیاست.
بازی‌های آسیایی در تقویم فدراسیون جهانی هندبال قرار ندارد و به همین دلیل، تیم ملی ایران نتوانست از لژیونرها و بازیکنان مطرح خود در اروپا استفاده کند. باشگاه‌های خارجی به دلیل شرایط اقتصادی و تعهدات خود اجازه حضور این بازیکنان در ناگویا را ندادند و تنها پویا نوروزی در این رقابت‌ها حضور داشت.
هرچند نتایج تیم ملی هندبال ایران در ناگویا مطابق انتظار نبود، اما جوان‌گرایی صورت گرفته و اعتماد به بازیکنانی که پیش از این فرصت چندانی برای حضور در تیم ملی نداشتند، از نکات قابل توجه این رقابت‌ها بود. تیم ایران تقریباً در هر مسابقه عملکرد بهتری نسبت به دیدار قبلی ارائه کرد؛ موضوعی که نشان می‌دهد این ترکیب برای رسیدن به هماهنگی و تجربه بیشتر به زمان و برنامه‌ریزی دقیق‌تری نیاز دارد.
هندبال ایران در چهار دوره اخیر بازی‌های آسیایی روندی نزولی را تجربه کرده است؛ روندی که ضرورت بازنگری در شیوه برنامه‌ریزی، پشتوانه‌سازی و مدیریت این رشته را بیش از گذشته برجسته می‌کند. حضور در رقابت‌های قاره‌ای، زمانی ارزشمند خواهد بود که حاصل سال‌ها سرمایه‌گذاری و آماده‌سازی باشد، نه فرصتی برای آزمون‌وخطا و محک زدن نسل‌های جوان.
عملکرد تیم ملی هندبال مردان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، بار دیگر ضرورت بازنگری در وضعیت این رشته و تصمیم‌های مدیریتی آن را مطرح کرده است. حضور در چنین رویداد بزرگی باید با هدف رقابت برای کسب نتیجه، ارتقای جایگاه ورزش ایران و استفاده بهینه از فرصت‌های بین‌المللی صورت بگیرد.
رئیس کمیته تدوین مقررات فدراسیون فوتبال با اشاره به حواشی دیدار ملوان و تراکتور و لغو این مسابقه، از بررسی اصلاح مقررات برای افزایش بازدارندگی مجازات‌ها خبر داد.