زهرا محسنیفرد- جامعهشناس و استاد دانشگاه در روزنامه ایران نوشت: فحاشی و بیاخلاقیها، به معنای بخشی از رفتارهای خشونتآمیز، مختص همه فضاهای ورزشی نیست. به این معنا که شدت فحاشی و بداخلاقی در ورزشگاههای فوتبال با ورزشهایی مانند والیبال، تنیس، دوومیدانی یا شطرنج متفاوت است. به همین دلیل، نمیتوان به طور کلی گفت که فرهنگ ورزشی با نوعی بیادبی و بیاخلاقی همراه است؛ بلکه این مسأله بسته به ورزش و فضای اجتماعی خاص، متفاوت است.
افزایش بداخلاقی و قانونگریزی در ورزشگاهها، بویژه استادیومهای فوتبال، به یکی از چالشهای جدی فرهنگی در ورزش تبدیل شده است. میزان خشونت و رفتارهای پرخاشگرانه در محیطهای ورزشی به حدی افزایش یافته که اکنون اکثریت قریب به اتفاق چهرههای ورزشی معتقدند برای بهبود این وضعیت نیازمند تصمیمی جدی هستیم، چرا که ادامه این روند میتواند به بروز اتفاقات ناخوشایند در آینده منجر شود.
«ایران» بررسی میکند؛ علل رشد بداخلاقیها و افزایش قانونگریزی در محیطهای ورزشی
افزایش هنجارشکنیها و رشد چشمگیر بداخلاقیها در محیطهای ورزشی ایران، نشاندهنده ناکارآمدی رویکرد فرهنگی حاکم بر این حوزه است و ضرورت بازنگری جدی در سازوکارها و سیاستهای مرتبط را آشکار میسازد. تجربه نشان میدهد نوع برخورد مدیران باشگاهها و دیگر عوامل درگیر با ورزش، تاکنون نتوانسته است موجب کاهش ناهنجاریها شود. رفتارهای هیجانی برخی مدیران، مربیان و بازیکنان، همراه با عملکرد برخی رسانههای باشگاهی، باعث شده است بداخلاقیها به سکوها و هواداران منتقل و انواع و اقسام رفتارهای پرخطر و ناهنجار در محیطهای ورزشی مشاهده شود.
آغوش ایران برای بازگشت ورزشکاران مهاجر باز است، باید بستر اعتمادسازی را فراهم کرد تا ورزشکارانی که به هر دلیل در زمان خود از خاک ایران رفتند تصمیم به بازگشت بگیرند و یک جامعه را خوشحال کنند.
علیرضا فارسی- استاد دانشگاه شهید بهشتی در یادداشتی در روزنامه ایران: ورزشکارانی که مهاجرت میکنند عموماً در میدان رقابت جهانی با محدودیتهای ساختاری، نابرابریهای اقتصادی و انسداد مسیرهای حرفهای در کشور مبدأ روبهرو هستند.
عاطفه احمدی، ملیپوش اسکی آلپاین، سه سال پس از پناهندگی و اقامت در آلمان به ایران بازگشت. او سال ۱۴۰۱ دلیل پناهندگیاش را محدودیتهای ورزشی عنوان کرده و گفته بود میخواهد در آن طرف آبها به آرزوهای حرفهایاش برسد؛ آرزوهایی که به باور او در ایران محقق نمیشدند.
بازگشت ورزشکاران پناهنده به کشور را باید به فال نیک گرفت. ورزشکاران باید بدانند که هر رفتنی همراه با موفقیت نیست. قهرمانان و نخبههای ورزشی با مدالآوری پرچم ایران را در دنیا بالا میبرند و بنابراین باید هم از نظر مادی و هم معنوی قدر آنها را دانست.
ایران» مهاجرت ورزشکاران و بازگشت آنها را بررسی می کند
مهاجرت ورزشکاران نخبه با تغییر تابعیت، بویژه در دهههای اخیر، به یک پدیده رو به رشد در دنیای ورزش تبدیل شده است. این روند بویژه در مسابقات بینالمللی مانند المپیک و جامهای جهانی دیده میشود و بهطور عمده تحت تأثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و رقابتهای ورزشی قرار دارد. در دو دهه اخیر، روند تغییر تابعیت ورزشکاران شتاب قابل توجهی گرفته است.