نشست مشترک اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با وزیر ورزش و جوانان به منظور بررسی عملکرد فدراسیون فوتبال در بازیهای جام جهانی ۲۰۲۶ و همچنین بررسی وضعیت کاروانهای اعزامی ایران به بازیهای آسیایی و پاراآسیایی ۲۰۲۶ ناگویا برگزار شد.
قهرمانی «لاروخا» در فینال جامجهانی ۲۰۲۶، صرفاً اضافه شدن جامی دیگر به ویترین افتخارات اسپانیا نبود؛ این مسابقه، روایتی بیپرده از مختصات فوتبال مدرن ارائه داد، جایی که اعداد و دادهها، در کنار یک نمایش یکطرفه، بسیاری از توهمات رایج در فوتبال را فرو ریخت. آنچه در جریان این بازی با وضوح دیده شد، یک حقیقت ساده اما تعیینکننده بود؛ در فوتبال امروز، فاصله میان «ادعا» و «دستاورد» را تنها «اجرا» پر میکند، نه شعار.
معاونت ورزش حرفه ای و قهرمانی وزارت ورزش گفت: وزارت ورزش در جریان ارقام پیشنهادی فدراسیون فوتبال به بازیکنان و کادر فنی فوتبال نیست و مصوبه هیات رییسه و فدراسیون فوتبال است.
نسل فعلی فوتبال، در مقایسه با نسلهای پیشین، از نگاه بسیاری از اهالی فوتبال، کمتحملتر به نظر میرسد. این ویژگیها برخی اوقات به بروز رفتارهای ساختارشکنانهای منجر شده که برای جامعه چندان قابل پذیرش نیست. حتی در مواردی مشاهده میشود که این نسل حرمت پیشکسوتان و بزرگترهای خود را نیز آنگونه که شایسته است، حفظ نمیکند.
«ایران» تقابل نسلهای فوتبال ملی بعد از جام جهانی ۲۰۲۶ را بررسی میکند
ناکامی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر یکی از الگوهای تکراری و نهچندان رضایتبخش در فضای فوتبال کشور را برجسته کرد؛ الگویی که افکار عمومی را درگیر شکلگیری یک دوگانه میان نسل فعلی و نسلهای گذشته میکند.
فوق ستاره آرژانتینی در صفحه مجازی خود نوشت: مهم نیست امشب چه اتفاقی میافتد زیرا این گروه قبلا یک داستان را نوشته است که هرگز فراموش نخواهیم کرد و هیچکسی نمیتواند آن را پاک کند.
کارنامه اسلاوکو وینچیچ، داور ۴۶ ساله اسلوونیایی، سرشار از قضاوتهای مهم و افتخارات قابلتوجه است؛ مسیری حرفهای که البته از چند جنجال بزرگ نیز بینصیب نبوده و در سالهای اخیر نام او را بیش از پیش بر سر زبانها انداخته است. اما امشب او در آستانه مهمترین قضاوت دوران حرفهای خود قرار دارد؛ دیداری که میتواند نقطه اوج سالها تلاش و تجربه باشد.
«ایران» چالشهای ساختاری و مدیریتی جام جهانی ۲۰۲۶ را بررسی میکند
جام جهانی ۲۰۲۶، امشب با برگزاری صدوچهارمین دیدار خود به پایان میرسد؛ تورنمنتی که از نظر کیفیت فنی و جذابیت مسابقات، بیتردید در شمار دیدنیترین ادوار تاریخ این رقابتها قرار گرفت. اما پشت این جلوههای درخشان ورزشی، نشانههایی آشکار از یک چرخه معیوب در نظام تصمیمگیری فوتبال جهانی نیز به نمایش درآمد.